Behold
the Lamb of God
2nd Sunday in Ordinary Time
Mid January is a great
season of Festivities in India
Pongal – the harvest
festival – is an occasion to turn our attention to our sources, namely, the
mother earth, sunshine and rain. It is also a time to thank our farmers and the
cattle who labour hard in the fields to bring food to our tables.
Unfortunately, the commercial and media worlds have made this festival, like
most other festivals, a shopping festival. Instead of visiting the fields and
greeting the framers, we are made to wander through shopping malls as well as
sit at home watching special Pongal programmes on TV screens. In spite of the
manipulations of the commercial world, we pray that Pongal is celebrated as a
festival of thanksgiving for the harvest, the farmers and the cattle, as well
as a festival of welcoming and sharing - traits that are the backbone of Tamil
culture!
As we celebrate Pongal,
the harvest festival, we reflect on the concept of ‘harvesting’. Harvesting –
whether in the field or in our lives – depends on what we sow. Moreover, if
more care is taken between sowing and harvesting, more benefits will be harvested.
Sowing, nurturing, growing and harvesting are lovely images for life. Proper
growth calls for proper self-knowledge and self-respect. Respect for one’s self
breeds respect for others. All these thoughts are reflected in the three
readings of this Sunday. Prophet Isaiah says: “I am honoured in the eyes
of the LORD and my God has been my strength.” (Is. 49: 5). St Paul
We turn our attention
to self-knowledge and self-respect first. Some years back, I received a lovely PowerPoint
Presentation sent via email by one of my friends. ‘VALUE WHAT YOU HAVE’
was the title. Here is the text of that presentation:
The owner of a
small business, a friend of the poet Olavo Bilac, (a Brazilian poet and journalist) met him on
the street and asked him, “Mr Bilac, I need to sell my small farm house, the one
you know so well. Could you please write an announcement for me for the paper?”
Bilac wrote: “For
sale: A beautiful property, where birds sing at dawn in extensive woodland,
bisected by the brilliant and sparkling waters of a large stream. The house is bathed
by the rising sun. If offers tranquil shade in the evenings on the veranda.”
Some time later,
the poet met his friend and asked whether he had sold the property, to which he
replied: “I’ve changed my mind when I read what you had written. I realised the
treasure that was mine.”
Sometimes we
underestimate the good things we have, chasing after the mirages of false
treasures. We often see people letting go of their children, their families,
their spouses, their friends, their profession, their knowledge accumulated
over many years, their good health, the good things of life. They throw out
what God has given them so freely, things which were nourished with so much
care and effort.
Look around and
appreciate what you have: your home, your loved ones, friends on whom you can
really count, the knowledge you have gained, your good heath… and all the
beautiful things of life that are truly your most precious treasure…
The idea of failing to
value what we have – especially all the hidden treasures in our lives, reminds
me of another familiar story. In a small village lived a beggar who sat at a
particular spot day after day to ask for alms. He would not move to any other
place. It looked as if he owned that piece of land as his own. After a few
years, the beggar died on the very spot where he was begging. The people of the
village decided to bury him at the same spot. When they began to dig for his
burial, they found a treasure trove buried under the very same spot where the
beggar sat all those years, begging.
Of all the treasures
we can possess, the most precious treasure is ourselves. This treasure may or
may not be approved and appreciated by the world. But, the most important
factor is that we are honoured in the eyes of the Lord. This is the core theme
of the first reading today (Isaiah 49: 3, 5-6).
A person who respects
himself/herself is capable of respecting others. This is illustrated in the
Gospel. St John the Baptist was already a popular preacher. If he was suffering
from lack of self-assurance and self-appreciation, he would have been longing
constantly for the limelight and, hence, would have ignored Jesus walking
towards him, considering him, a threat to his name and fame. But, the moment
John saw Jesus, he knew that the one superior to him had arrived and he did not
hesitate to acknowledge it (John 1: 29-34).
Jesus, on his part,
showered on John one of the best compliments ever given to a human being – “Truly,
I say to you, among those born of women there has risen no one greater than
John the Baptist” (Matthew 11:11). We came across this passage just a
few weeks back (III Sunday of Advent). Acknowledging another as superior to
oneself should spring from one’s own self appreciation. Otherwise, it would be
false humility and would sound hollow.
The way John the
Baptist introduced Jesus to his disciples and others is a great title that has
been a source of inspiration down the centuries. We read in today’s Gospel: The
next day John saw Jesus coming toward him, and said, “Behold, the Lamb of God,
who takes away the sin of the world!” (John 1:29). Just a few verses
ahead of this incident, we hear John telling the people: “I am not the Christ
(Messiah)” (cf. John 1:19) Hence, the ‘next day’, when John saw Jesus approaching him, he could
have easily pointed Him out to the people, who were eagerly awaiting the
arrival of the Messiah, and said: “Behold, the Messiah”. That would have
been a perfect way of launching Jesus as the hero. But, instead, John declared:
“Behold, the
Lamb of God”.
The figure of the Messiah (or Christ) has the notion of anointing, as well as a
regal or priestly status. Instead of introducing Jesus as the anointed king or
a high priest, John uses the figure of the Lamb.
In English,
we use the expression – “the first impression is the best impression”. When a
person is introduced, we take special care to present that person at his/her
best, even if it is a bit exaggerated. John chooses to introduce Jesus as the
Lamb. The Lamb is the symbol of sacrifice, bearer of sin, a dish to be shared
as a meal, as well as a shield – as in the case of the Paschal night when the
blood of the lamb protected the Israel
The
present-day world with its penchant for advertising, is keen on giving
exaggerated and artificial titles to leaders, actors and players, (especially
in countries like India). Against such artificiality, we are asked to examine
ourselves and see how we would like to be introduced and remembered in this
world.
There have
been and still are very many noble persons who would like to be remembered for
what they stand for, rather than be remembered by cheap, popular, and false
titles. One such noble soul is – Martin Luther King Junior. Two months before
his assassination, Dr. Martin Luther King, Jr., spoke to his congregation at
Ebenezer Baptist Church in Atlanta about his impending death in what would,
oddly enough, become his own eulogy:
Every
now and then I guess we all think realistically about that day when we will be
victimized with what is life's final common denominator--that something we call
death. We all think about it and every now and then I think about my own death
and I think about my own funeral. And I don't think about it in a morbid sense.
And every now and then I ask myself what it is that I would want said and I
leave the word to you this morning.
If any
of you are around when I have to meet my day, I don't want a long funeral. And
if you get somebody to deliver the eulogy, tell him not to talk too long… Tell
him not to mention that I have a Nobel Peace Prize--that isn't important. Tell
not to mention that I have 300 or 400 other awards--that's not important…
I'd like
somebody to mention that day that Martin Luther King Jr. tried to give his life
serving others. I'd like for somebody to say that day that Martin Luther King
Jr. tried to love somebody.
I want
you to say that day that I tried to be right and to walk with them. I want you
to be able to say that day that I did try to feed the hungry. I want you to be
able to say that day that I did try in my life to clothe the naked. I want you
to say on that day that I did try in my life to visit those who were in prison.
And I want you to say that I tried to love and serve humanity… I won't have any
money to leave behind. But I just want to leave a committed life behind. And
that is all I want to say. At the request of his widow, these recorded words of Dr. King's last
sermon were played at his funeral.
Dr Martin
Luther King Jr., was born exactly 94 years back, on January 15, 1929. Every
year, on the third Monday of January, people in the U.S. celebrate Martin
Luther King Junior Day. Hence, tomorrow, January 16, we commemorate the
Martin Luther King Junior Day.
Martin
Luther King Jr., in his own way, was a lamb that tried to take away the sin of
injustice and racial discrimination from the world. May our lives be inspired
by Jesus, the true Lamb of God, as well as persons like Martin Luther King Jr.,
so that the sins of the world are wiped away and the world be filled with grace
and peace.
Behold
the Lamb of God
பொதுக்காலம் 2ம் ஞாயிறு
தமிழகத்திலும், உலகின் பல நாடுகளிலும்
வாழும் தமிழர்களாகிய நாம், பொங்கல் திருவிழாவைச் சிறப்பிக்கின்றோம். இறைவனின் கருணையால்,
இயற்கை வளமும், மனித
உழைப்பும் இணைந்து, நமக்குக் கொடுத்த கொடைகளுக்கு நன்றிசொல்லும் அழகான அறுவடைத் திருநாள்
இது.
இந்த
அறுவடைத் திருநாளைக் கொண்டாட அடிப்படைக் காரணங்களாக அமைந்துள்ள நிலம், நீர், காற்று, வயல்வெளி, மாடு, மற்றும், இத்திருநாளின் உயிர்நாடியாக
விளங்கும் விவசாயப் பெருமக்கள் ஆகியோரைக் காண, கிராமங்களையும், வயல்வெளிகளையும் நாடிச்
செல்லவேண்டிய நாள்கள் இவை. இயற்கையோடு நம்மை மீண்டும் இணைக்க வேண்டிய இத்திருநாளை,
ஒரு வியாபாரத் திருநாளாக மாற்றிவிட்டன, பன்னாட்டு நிறுவனங்கள். அவர்களுடன் கூட்டணி
வைத்திருக்கும் ஊடகங்கள், குறிப்பாக, தொலைக்காட்சி நிறுவனங்கள், இந்த நாள்களில் பல்வேறு
நிகழ்ச்சிகளை ஒளிபரப்பி, நம்மை, தொலைக்காட்சி பெட்டியின் முன்பு கட்டிப்போட்டு
வைத்துள்ளன. உண்மையான வயல்வெளிகளில் நடந்து, இயற்கையான காற்றை உள்வாங்கி,
உள்ளத்திலும், உடலிலும், புத்துணர்ச்சி பெறுவதற்குப்
பதில், ஊடகங்கள் காட்டும் வயல்வெளி
காட்சிகளைக் கண்டு அறுவடைத் திருநாளை நம் வீட்டுக்குள்ளேயே கொண்டாடும் வழக்கத்திற்கு
நாம் தள்ளப்பட்டுள்ளோம்.
வியாபார
உலகமும்,
ஊடக
உலகமும் இணைந்து, நம்மைச் சுற்றி விரித்திருக்கும் இந்த மாய வலையிலிருந்து விடுபட்டு, நம் அறுவடைத் திருநாளின்
ஆணிவேர்களாய் விளங்கும் விவசாயப் பெருமக்களுக்காகவும், அவர்களுக்கு துணை நிற்கும், நிலம், நீர், விலங்குகள் ஆகியவற்றிற்காகவும்
நன்றி கூறி, பொங்கல் திருநாளை கொண்டாட முயல்வோம். நம் மனங்களில், நன்றி உணர்வும், பகிரும் உணர்வும் பொங்குவதற்கு,
இப்பொங்கல் திருநாளன்று இறைவன் நமக்குத் துணை செய்யவேண்டும்.
பொங்கல்
விழாவின் முக்கியக் காரணம் அறுவடை. பொருள்செறிந்த அறுவடைத் திருநாளையொட்டி வரும் இஞ்ஞாயிறு
வழிபாடு, அறுவடையைக் குறித்த சிந்தனைகளை நம்முன் வைக்கிறது. நல்ல நிலங்களில் வளரும்
பயிர்களைப் போல, பாதுகாப்பானச்
சூழல்களில் வளர்ந்து, நமக்கும்,
பிறருக்கும், பயன்தரும் கருவிகளாக நாம் மாறமுடியும் என்ற அழகான எண்ணங்களை, இன்றைய ஞாயிறு
வாசகங்கள், நம் உள்ளத்தில் விதைக்கின்றன.
நமக்கே
உரித்தான அடையாளங்களைப் புரிந்துகொள்வதைப்பற்றிச் சிந்திக்கும்போது, வலைத்தளத்தில்
வலம்வரும் ஓர் அழகியக் கதை நினைவுக்கு வருகிறது. ‘Value What You Have’ - அதாவது, ‘உன்னிடம் உள்ளதை மதித்து வாழ்வாயாக’ என்ற தலைப்புடன் வெளியான
அச்சிறுகதை இதோ:
Olavo Bilac என்பவர், பிரேசில் நாட்டைச்
சேர்ந்த ஒரு கவிஞர், பத்திரிக்கையாளர். ஒரு
நாள், அவரது நண்பர் அவரைத் தேடிவந்தார். தன்னுடைய சிறு பண்ணை வீட்டை தான் விற்க விரும்புவதாகக்
கூறிய நண்பர், அதை விற்பதற்கு நல்லதொரு
விளம்பரத்தை எழுதித் தரும்படி Bilac அவர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டார்.
Bilac அவர்கள் பின்வரும் விளம்பர வரிகளை எழுதினார்:
"ஓர்
அழகிய பண்ணை வீடு விற்பனைக்கு வருகிறது. இங்கு பறவைகளின் கானம் அதிகாலை முதல் ஒலிக்கும்.
பண்ணையின் நடுவில் அழகிய, தெளிந்ததொரு நீரோடை செல்கிறது.
காலை இளஞ்சூரியனின் ஒளியில் வீட்டின் முகப்பு தினமும் குளிக்கும். மாலையில் பண்ணையில்
பரவும் நிழலும், அமைதியும் நிம்மதி தரும்." என்ற இவ்வரிகளை எழுதி
நண்பரிடம் கொடுத்தார் Bilac.
ஒரு
சில வாரங்கள் சென்று தன் நண்பரைச் சந்தித்த Bilac
அவர்கள், "என்ன? அந்த பண்ணை வீட்டை விற்றுவிட்டாயா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நண்பர், "இல்லை நண்பா! நீ அந்தப் பண்ணை வீட்டைப்பற்றி
எழுதிய விளம்பரத்தை வாசித்தபின், என் பண்ணை வீடு எவ்வளவு
அழகானதென்பதை உணர்ந்துகொண்டேன். அதை நான் விற்கப் போவதில்லை." என்று புன்னகையுடன்
பதில் சொன்னார்.
நம்மைப்பற்றி, நம்மிடம் உள்ளவற்றைப்பற்றி எவ்வளவு தூரம்
நாம் அறிந்துள்ளோம்; நம்மை நாமே எவ்வளவு ஆழமாய்
புரிந்துவைத்திருக்கிறோம் என்பதைப் பொருத்து, நமது நல் வாழ்வு, நல வாழ்வு அமையும். நம்மிடம் உள்ள உண்மையான
கருவூலங்களைப் புரிந்துகொள்ளாமல், தூரத்துக் கானல்நீரை துரத்துவதால், வாழ்வின் பெரும் பகுதியை, நாம் வீணாக்குகிறோம். நம் உண்மை அடையாளங்களுடன்
வாழ்வதற்குப்பதில், அவரைப்போல், இவரைப்போல் என்று போலி
முகமூடிகளை அணிந்து வாழ முயல்கிறோம். பல நேரங்களில், இந்தப் பொய்யான, மாயைகளைப் பெறுவதற்கு, நம்மிடம் உண்மையாய்
இருப்பனவற்றை விலைபேசுகிறோம். நம் குடும்ப உறவுகள், தொழில், நண்பர்கள் என்று, நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள நல்லவற்றை
இழந்துவிட்டு, பின்னர் வருந்துகிறோம்.
நாம்
நாமாகவே வாழ்வதற்கு, நம்மைப்பற்றிய தெளிவு முதலில் நமக்கு வேண்டும். இந்தத் தெளிவு,
நம்மைப்பற்றிய உண்மையான மதிப்பை நமக்குள் உருவாக்கும். வேறு யாரும் நம்மை மதிப்பதற்குமுன், நமது பார்வையில் நாம் மதிப்புப் பெறவேண்டும்.
நமது பார்வையில், இறைவன் பார்வையில், நாம்
மதிப்பு பெற்றவர்கள் என்பதை, இன்றைய முதல் வாசகத்தில் (எசாயா 49: 3, 5-6) நாம் சந்திக்கும் இறைவாக்கினர் எசாயாவைப்
போல், நாமும், நெஞ்சுயர்த்திச் சொல்லவேண்டும்.
இறைவாக்கினர்
எசாயா 49: 1,5
கருப்பையில்
இருக்கும்போதே ஆண்டவர் என்னை அழைத்தார்: என் தாய் வயிற்றில் உருவாகும்போதே என் பெயர்
சொல்லிக் கூப்பிட்டார். தம் கையின் நிழலால் என்னைப் பாதுகாத்தார்... ஆண்டவர் பார்வையில் நான்
மதிப்புப்பெற்றவன்; என் கடவுளே என் ஆற்றல்.
ஒவ்வொருவரும்
அவரவர் பார்வையில் மதிப்புப் பெறும்போதுதான், அடுத்தவரையும் நம்மால் மதிக்கமுடியும். இன்றைய
நற்செய்தியில் (யோவான் 1: 29-34) நாம் சந்திக்கும் திருமுழுக்கு
யோவான், இதற்கு நல்லதோர் எடுத்துக்காட்டு. தன்னைச் சுற்றிலும் எப்போதும் அலைமோதும்
கூட்டத்தைக் கண்டு, யோவான், தான் என்ற
அகந்தை கொண்டு, நிலை தடுமாறவில்லை. தன் உண்மையான நிலை, தன் மதிப்பு அனைத்தும் இறைவனின் வழியை ஏற்பாடு
செய்வதில்மட்டுமே அடங்கியுள்ளது என்று, தன்னைப்பற்றியத் தெளிவு யோவானுக்கு இருந்தது.
தான் ஏற்பாடு செய்திருந்த வழிக்கு உரிமையாளர் வந்துவிட்டார் என்பதை உணர்ந்ததும், மக்களின் கவனத்தை அந்த உரிமையாளர்
பக்கம் திருப்பினார் திருமுழுக்கு யோவான். இதைத்தான் இன்றைய நற்செய்தி நமக்குச் சொல்கிறது.
யோவான்
நற்செய்தி 1: 29,34
இயேசு
தம்மிடம் வருவதைக் கண்ட யோவான், “இதோ! கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி! ஆட்டுக்குட்டியாம்
இவரே உலகின் பாவத்தைப் போக்குபவர். எனக்குப்பின் வரும் இவர் என்னைவிட முன்னிடம் பெற்றவர்... இவரே இறைமகன் எனச் சான்றும்
கூறிவருகிறேன்.”
யோவான்
நற்செய்தியின் முதல் பிரிவில் பல அறிமுகங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த நற்செய்தியின்
ஆரம்பமே ஓர் இறையியல் அறிக்கையாக அமைந்துள்ளது. அந்த அறிக்கையில், இயேசு, இறைவனுடன் வாழ்ந்த வாக்கு என்றும், அந்த வாக்கு மனிதரானார் என்றும், நற்செய்தியாளர்
யோவான் அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார் (காண்க. யோவான் 1: 1-18). இதைத் தொடர்ந்து, திருமுழுக்கு யோவானின் அறிமுகம் இடம்பெறுகிறது.
அவர், தான் மெசியாவோ, எலியாவோ, இறைவாக்கினாரோ அல்ல, தான் பாலைநிலத்தில் ஒலிக்கும் குரல் என்று
தன்னையே அறிமுகம் செய்கிறார் (காண்க.
யோவான் 1: 19-28).
மறுநாள், அதாவது, தான் யார் என்று மக்களுக்கு அறிமுகம் செய்துகொண்ட
மறுநாள் இயேசு தம்மிடம் வருவதைக் கண்ட யோவான், "இதோ! கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி!..."
என்றார்
(யோவான் 1:29). இன்றைய நற்செய்தி இவ்வாறு
ஆரம்பமாகிறது. "நான் மெசியா அல்ல" (யோவான் 1:19) என்று முந்தின நாள் திட்டவட்டமாகக்
கூறிய திருமுழுக்கு யோவான், மறுநாள், இயேசுவைக் கண்டதும், 'இதோ மெசியா' என்று
அவரை, மக்களுக்கு அறிமுகம் செய்திருக்கலாம். ஆனால், அதற்கு மாறாக, "இதோ! கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி!"
(யோவான்
1:29)
என்று அவரை அறிமுகம் செய்துவைக்கிறார்.
'மெசியா' என்ற சொல்லின் முதல் பொருள், 'அர்ச்சிக்கப்பட்டவர்' என்றாலும், அந்த அர்ச்சிப்பின் விளைவாக, அவர் ஓர் அரசராக, தலைமைகுருவாக மாறும் நிலையும் அச்சொல்லுடன்
இணைக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, ஆட்சி, அதிகாரம் என்ற எண்ணங்களுடன் தொடர்புள்ள 'மெசியா' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தாமல், 'ஆட்டுக்குட்டி' என்ற சொல்லின் வழியே, இயேசுவின் பணிவாழ்வை அறிமுகப்படுத்துகின்றனர்,
திருமுழுக்கு யோவானும், நற்செய்தியாளர் யோவானும்.
ஒருவரை
முதல் முறையாகச் சந்திக்கும்வேளையில்,
அல்லது, அவர் நமக்கு அறிமுகம் செய்துவைக்கப்படும்
வேளையில், அவரைப்பற்றி நம் மனதில்
பதியும் உருவம், எண்ணம் ஆகியவை ஆழமானதாக, நீண்டகாலம் நீடிப்பதாக அமையும் என்பதைக்
கூற, ஆங்கிலத்தில், "First impression is the best
impression" என்ற கூற்று பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இதை மனதில் கொண்டே, ஒருவர் அறிமுகமாகும் வேளையில், அவரைப்பற்றி சொல்லப்படும் கருத்துக்களில்
அதிக கவனம் செலுத்தப்படும்.
'ஆட்டுக்குட்டி' என்ற சொல்லில், பலியாகுதல், பாவங்களைச் சுமத்தல், விருந்தில் உணவாகுதல் போன்ற எண்ணங்கள் வெளிப்படுகின்றன.
கூடுதலாக, பாஸ்கா இரவன்று, ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம், கதவு நிலைகளில்
பூசப்பட்டதால், இஸ்ரயேல் மக்கள் அழிவிலிருந்து
காக்கப்பட்டனர். எனவே, 'ஆட்டுக்குட்டி', மக்களின் கவசமாகவும் அமைந்தது. பலியாதல், பழிதீர்த்தல், உணவாதல், உயிர்களைக் காத்தல் என்ற அனைத்து அர்த்தங்களும்
இயேசுவுக்கு அற்புதமாகப் பொருந்தியிருந்ததால், அவரை, திருமுழுக்கு யோவான், "கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி" என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.
தன்னைவிட
வேறொருவர் அதிக மதிப்புடையவர் என்று சொல்ல, ஒருவருக்கு, தன்னம்பிக்கையும், தன்னைப்பற்றியத் தெளிவும் தேவை. இத்தகையத்
தெளிவும், நம்பிக்கையும் இல்லாமல்,
பிறரை உயர்த்திப் பேசும்போது, அதில் ஒரு போலியான தாழ்ச்சி
தெரியும். இன்றைய நற்செய்தியில், திருமுழுக்கு யோவான், இயேசுவைச் சுட்டிக்காட்டி, புகழுரைகள் சொன்னார். இயேசுவும், திருமுழுக்கு
யோவானைக் குறித்து மிகச்சிறந்த புகழுரை வழங்கியுள்ளார் என்பதை நாம் அறிவோம். மனிதராய்ப்
பிறந்தவர்களுள் திருமுழுக்கு யோவானைவிடப் பெரியவர் எவரும் தோன்றியதில்லை. (மத்தேயு
நற்செய்தி 11: 11) என்று இயேசு கூறினார். இயேசுவும், யோவானும், ஒருவரையொருவர்
புகழ்ந்துகொண்டது, வெறும் முகத்துதி அல்ல. இருவரும் தங்களை உள்ளூர உயர்வாக மதித்தவர்கள், எனவே அவர்களால் அடுத்தவரின் உயர்வையும் மனதார
உணரமுடிந்தது. வாயாரப் புகழமுடிந்தது.
திருமுழுக்கு
யோவான், இயேசுவை, 'கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி' என்று அறிமுகம் செய்துவைக்கும் நிகழ்வு, மனித வாழ்வில் நிகழும் அறிமுகங்கள், அவற்றில் பொதிந்திருக்கும் பொருள் ஆகியவற்றைச்
சிந்திக்க நம்மை அழைக்கின்றது.
விளம்பரத்தை
விரும்பும் இன்றைய உலகில், 'மக்கள் திலகம்', 'சூப்பர் ஸ்டார்', 'சாதனைப் புலி', 'லிட்டில் மாஸ்டர்'... போன்ற மிகைப்படுத்தப்பட்ட பட்டங்கள்
வழியே தலைவர்கள், நடிகர்கள், மற்றும், விளையாட்டு வீரர்கள் அறிமுகம் செய்துவைக்கப்படுவதை
நாம் அறிவோம். இவர்களுக்கு வழங்கப்படும் பட்டங்களில் பூசப்பட்டிருக்கும் செயற்கைத்தனம்,
நம்மை வெட்கத்திலும், வேதனையிலும் நிரப்புகின்றது.
இத்தகைய
ஒரு சூழலில், தங்கள் வாழ்வை மக்களின்
நலனுக்காகக் கையளித்த பல உன்னத மனிதர்கள், தாங்கள்
எவ்வாறு நினைவுகூரப்படவேண்டும் என்பதைக் குறித்து தெளிவான எண்ணங்களை வெளியிட்டுள்ளனர்.
அவர்களில் ஒருவர், அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டில்
கறுப்பினத்தவரின் சம உரிமைகளுக்காகவும், விடுதலைக்காகவும்
போராடிய மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜுனியர்.
1968ம்
ஆண்டு, தன் 39வது வயதில் கொல்லப்பட்ட
மார்ட்டின் லூத்தர் அவர்கள், இறப்பதற்கு இரு மாதங்களுக்கு
முன், அட்லான்டா நகரில், அவர்
மேய்ப்புப்பணி ஆற்றிவந்த எபனேசர் பாப்டிஸ்ட் ஆலயத்தில், தன் வாழ்வையும்,
மரணத்தையும் குறித்து, கருத்துக்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார். அவர் அன்று தன் உரையில் கூறிய
ஒரு சில எண்ணங்கள் இதோ:
"அவ்வப்போது
நான் என் மரணத்தையும், இறுதி ஊர்வலத்தையும் பற்றி
நினைப்பதுண்டு. என் அடக்கச் சடங்கில் என்ன சொல்லப்படும் என்பதையும் எண்ணிப் பார்த்திருக்கிறேன்.
உங்களில் யாராவது அவ்வேளையில் உயிரோடு இருந்தால், என் அடக்கச் சடங்கில் மறையுரை வழங்குபவரிடம், என்னைப்பற்றி அதிகம் பேசவேண்டாம் என்று கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.
நான்
உலக அமைதி நொபெல் விருது பெற்றதைச் சொல்லவேண்டாம். அதேவண்ணம், நான் பெற்றுள்ள ஏனைய விருதுகளைக் குறித்து
சொல்லவேண்டாம். அவை முக்கியமல்ல.
மார்ட்டின்
லூத்தர் கிங் ஜுனியர், தன் வாழ்வை, மற்றவர்களுக்குப் பணியாற்றுவதற்காக வழங்கினார்
என்று, அந்த மறையுரையாளர் சொல்லட்டும்.
பசித்தோருக்கு உணவளிக்கவும்,
ஆடையற்றோரை
உடுத்தவும் நான் முயன்றேன். சிறைப்பட்டோரைச் சந்திக்க முயன்றேன். மனித குலத்திற்குப்
பணியாற்ற முயன்றேன். மறையுரையாளர் இவற்றையெல்லாம் சொல்லட்டும்.
நான்
எனக்குப்பின், சொத்துக்களை விட்டுச்செல்லப்
போவதில்லை. ஆனால், ஒரு குறிக்கோளுக்கென அர்ப்பணிக்கப்பட்ட
வாழ்வை விட்டுச் செல்வேன். அதைமட்டும், என் அடக்கச் சடங்கில் சொல்லுங்கள்" என்று மார்ட்டின் லூத்தர்
கிங் ஜுனியர் அவர்கள் கூறினார். இந்த உரை வழங்கிய இரு மாதங்களில், 1968 ஏப்ரல் 4ம் தேதி, மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜுனியர் அவர்கள், சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.
தன்
மரணத்தைக் குறித்தும், தான் எவ்வாறு நினைவுகூரப்படவேண்டும்
என்பது குறித்தும் அவர் வழங்கிய உரை, அன்று பதிவு செய்யப்பட்டதால், இரு மாதங்களுக்குப் பின், அவரது அடக்கச் சடங்கில், அவ்வுரை மீண்டும்
ஒலிபரப்பானது.
மக்களால்
தான் எவ்விதம் நினைவுகூரப்படவேண்டும் என்பதில் மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜுனியர் அவர்கள்
மிகத் தெளிவான எண்ணங்கள் கொண்டிருந்தார். 1929ம்
ஆண்டு, சனவரி 15ம் தேதி, மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜுனியர் அவர்கள்
பிறந்தார். இன்று, அவரது பிறந்தநாளின் 94வது ஆண்டு நிறைவைச் சிறப்பிக்கிறோம். அவரது பிறந்தநாள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டில், மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜுனியர் நாள் என்று, ஒவ்வோர் ஆண்டும், சனவரி மாதம் மூன்றாம் திங்கள் கிழமை கொண்டாடப்படுகிறது.
இவ்வாண்டு, சனவரி 16, இத்திங்களன்று மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜுனியர்
நாள் சிறப்பிக்கப்படுகிறது.
இனவெறியினால்
உண்டாகும் பாகுபாடுகள், அநீதிகள் போன்ற உலகின்
பாவங்களைப் போக்க, மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜூனியர் அவர்கள், தனக்கே உரிய வழியில் முயன்ற செம்மறியாக வாழ்ந்தார். உலகின் பாவங்களைப்
போக்கிய செம்மறியான இயேசுவும், அவரது வழியைப் பின்பற்றிய
மார்ட்டின் லூத்தர் கிங் ஜூனியர் போன்ற அவரது சீடர்களும், நமக்கு வழிகாட்டிகளாக அமைய வேண்டுவோம். அவர்களின்
எடுத்துக்காட்டுகளால் தூண்டப்பட்ட நம் வாழ்வும், பணிகளும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகின் பாவங்களைப்
போக்கவும், அவ்வுலகை அருள் நலன்களால்
நிறைக்கவும் மன்றாடுவோம்.
நாம்
ஒவ்வொருவரும் நமக்குரிய மதிப்பை முதலில் நமக்குள் நாமே வளர்த்துக்கொண்டு, பிறருக்கும் அவரவருக்குரிய மதிப்பை வழங்க
ஆரம்பித்தால், உலகம் மதிப்பு பெறும், மீட்பு பெறும். இந்த அறுவடைத்
திருநாளன்று, மதிப்பை விதைப்போம். மாண்பை அறுவடை செய்வோம்.
