Tuesday, May 21, 2019

விவிலியத்தேடல் : ஒத்தமை நற்செய்தி – உலர்ந்த கரம் உயிர்பெற... 5


Anti-Sterlite protesters in Thoothukudi on May 22, 2018

பூமியில் புதுமை – 'ஸ்டெர்லைட்' படுகொலையின் முதல் ஆண்டு

மே 22, இப்புதனன்று, World Biodiversity Day, அதாவது, உயிர்களின் பன்முகத்தன்மை உலக நாள் சிறப்பிக்கப்படுகிறது. முன்னேற்றம் என்ற பெயரில், சுற்றுச்சூழலையும், உயிரினங்களையும் அழிக்கும்வண்ணம் நடைபெற்றுவரும் முயற்சிகளுக்கு ஓர் எச்சரிக்கையாக, 2012ம் ஆண்டு நடைபெற்ற, Rio+20 உலக உச்சி மாநாட்டின் இறுதியில், "The World We Want: A Future for All" அதாவது, "நாம் விழையும் உலகம்: அனைத்திற்கும் ஓர் எதிர்காலம்" என்ற தலைப்பில் ஓர் அறிக்கை வெளியானது. ஆங்கிலத்தில் பயன்படுத்தப்படும் ‘All’ என்ற சொல், 'அனைவருக்கும்' என்றும், 'அனைத்திற்கும்' என்றும், இருவகை பொருள் தரும். அச்சொல்லை, இவ்வறிக்கையில் பயன்படுத்தியதன் வழியே, எதிர்காலம், அனைத்து உயிரினங்களின் உரிமை என்பது வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.
உயிர்களின் பன்முகத்தன்மை உலக நாளை சிறப்பிக்கும்வேளையில், மனித உயிர்களுக்கே ஆபத்தாக அமையும் பல்வேறு தொழிற்சாலைகளையும், அவை, சுற்றுச்சழலுக்கும், மனிதர்களுக்கும் விளைவிக்கும் எதிர்மறைத் தாக்கங்களையும், நாம் எண்ணிப்பார்க்கிறோம். இவ்வுலக நாளை சிறப்பிக்கும் மே 22ம் தேதி, நம் எண்ணங்கள் தமிழகத்தின் தூத்துக்குடி நகரை நோக்கிச் செல்கிறது.
1998ம் ஆண்டு, தூத்துக்குடியில் செயல்படத் துவங்கிய 'ஸ்டெர்லைட்' (Sterlite) தாமிர உருக்காலைக்கு எதிராக, 1999ம் ஆண்டு முதல் போராட்டங்கள் ஆரம்பமாயின. தூத்துக்குடியின் நிலம், நீர், காற்று அனைத்திலும் நச்சுப்பொருள்களைக் கலந்து வந்த அந்த ஆலையை மூடவேண்டும் என்று மக்கள் போராடி வந்தனர். பல்வேறு போராட்டங்களின் சிகரமாக, 2018ம் ஆண்டு மே 22ம் தேதி, பல்லாயிரம் மக்கள், போராட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர்.
அமைதியான முறையில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட வெறித்தனமான துப்பாக்கிச் சூட்டில், 13 பேர் கொல்லப்பட்டனர், இன்னும் பலர் காயமடைந்தனர். ஆயுதம் ஏந்தாமல், அறவழிப் போராட்டம் மேற்கொண்ட மக்கள் மீது, திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட வன்முறை இது என்று, விசாரணைகள் பலவற்றில் கூறப்பட்டுள்ளது.
2018ம் ஆண்டு மே 22ம் தேதி, தூத்துக்குடியில், தங்கள் சுற்றுச்சூழலைக் காப்பதற்காக போராடி, உயிர் துறந்த தியாக உள்ளங்களை, இன்று நன்றியோடு எண்ணி, நம் வணக்கங்களைச் செலுத்துவோம்.

A meeting of the Pharisees and the Herodians

ஒத்தமை நற்செய்தி உலர்ந்த கரம் உயிர்பெற... 5

வலது கை சூம்பிய ஒருவரை, ஒய்வு நாளன்று, தொழுகைக்கூடம் ஒன்றில், இயேசு குணமாக்கிய புதுமையை, கடந்த சில வாரங்களாக, விவிலியத் தேடலில் சிந்தித்து வந்தோம், இன்று நிறைவு செய்கிறோம். இயேசு அப்புதுமையைச் செய்தபோது, சூழ இருந்த எளிய மக்கள் மகிழ்வில் நிறைந்திருப்பர். ஆனால், அதே வேளை, அத்தொழுகைக்கூடத்தில் எதிர்ப்பும், வெறுப்பும், உருவாயின என்பதையும் நற்செய்தியாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

பரிசேயரும், மறைநூல் அறிஞரும், கோபவெறி கொண்டு, இயேசுவை ஒழிக்க திட்டமிட்டனர் என்பதை, நற்செய்தியாளர்கள், மத்தேயுவும், லூக்காவும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். (மத்தேயு 12:14, லூக்கா 6:11) பரிசேயர்கள் மேற்கொண்ட கொலைத்திட்டத்தைக் குறித்து, மற்றொரு குறிப்பை, நற்செய்தியாளர் மாற்கு இணைத்துள்ளார். உடனே பரிசேயர் வெளியேறி ஏரோதியரோடு சேர்ந்து இயேசுவை எப்படி ஒழிக்கலாம் என அவருக்கு எதிராகச் சூழ்ச்சி செய்தனர் (மாற்கு 3:6) என்று மாற்கு நற்செய்தியில் வாசிக்கிறோம்.
கொள்கை அளவில், இரு வேறு துருவங்களாக இருந்த, பரிசேயர்களும், ஏரோதியரும் இணைந்துவந்தனர். காரணம் என்ன? அவர்கள் இருவருக்கும் ஒரு பொதுவான எதிரி இருந்தார். அவர்தான் இயேசு.

அரசியல் உலகில், நண்பர்களும், எதிரிகளும், ஒவ்வொரு தேர்தல் நேரத்திலும் மாறுவர் என்பதை, நாம், பல நாடுகளில் பார்த்து வருகிறோம். பாம்பும், கீரியும், போல ஒருவரையொருவர் அழிக்க ஆசைப்படும் அரசியல்வாதிகள், தேர்தல் நேரத்தில், கரங்கள் கோர்த்து மேடைகளில் தோன்றுவதைப் பார்த்து, வேதனையடைந்திருக்கிறோம். இத்தகைய ஒரு காட்சியை நமக்கு நினைவுறுத்துகிறார், நற்செய்தியாளர் மாற்கு. இத்தருணத்தில், மே, 23, இவ்வியாழனன்று, இந்தியாவில் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவரவிருப்பதை சற்று எண்ணிப்பார்ப்போம். மக்கள் நலனில் அக்கறையுள்ள தலைவர்களை, மக்கள் தெரிவு செய்திருப்பர் என்ற நம்பிக்கையுடன் நாம் தேடலை மேற்கொண்டுள்ள புதுமைக்குத் திரும்புவோம்.

இயேசுவைக் கொல்வதற்கு முயன்ற பரிசேயர், மறைநூல் அறிஞர், ஏரோதியர் ஆகியோரைக் கண்டு, நாம் கோபமடைகிறோம். ஒரு மனிதர் நல்லது செய்யும்போது, மாலையிட்டு, மரியாதை செய்வதற்குப் பதிலாக, கோபவெறி கொண்டு இயேசுவைக் கொல்ல நினைக்கிறார்களே, இவர்களெல்லாம் மனிதர்கள்தானா? என்ற கண்டனக் கேள்வி நமக்குள் எழ வாய்ப்புண்டு. தயவுசெய்து, அவசரப்பட்டு, நீதி இருக்கையில் அமர்ந்து, தீர்ப்பை வாசித்துவிட வேண்டாம். வழக்கு என்று வரும்போது, இரு பக்கங்கள் உண்டல்லவா? இயேசுவின் பக்கம் நியாயம் இருப்பது வெட்ட வெளிச்சம். ஆனால், அவருக்கு எதிர்பக்கம் இருந்தோருக்கும், ஏதாவது ஒரு காரணம் இருந்திருக்கவேண்டும். அதைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வோம்.

எதிராளிகளின் பக்கம்தான் என்ன? அவர்களது கோபத்தையோ, அதன் நியாய, அநியாயத்தையோ புரிந்து கொள்வதற்கு முன்னால், அவர்கள் யாரெனப் புரிந்துகொள்ள முயல்வோம். இயேசுவுக்கு எதிராக கூட்டணி அமைத்த பரிசேயர், சதுசேயர், மறைநூல் அறிஞர், ஏரோதியர்... இவர்கள் அனைவரைப்பற்றியும் புரிந்துகொள்ள ஒரு விவிலியத் தேடல் போதாது. இப்போதைக்கு, இக்குழுவிலிருந்து, பரிசேயர்களைப்பற்றி மட்டும் புரிந்துகொள்ள முயல்வோம்.

பரிசேயர்கள் என்றதும் நம் மனதில் வில்லன்களைப் போன்ற உருவங்கள் தோன்றலாம். பரிசேயர்களை, வெளிவேடக்காரர்கள் என்று, இயேசு சாடியதால், அவர்களை, வில்லன்களைப்போல் எண்ணிப்பார்க்கத் தோன்றுகிறது. பரிசேயர்கள் அனைவரையும், வெளிவேடக்காரர்கள் என்று முத்திரை குத்திவிட வேண்டாம். அவர்களில் பெரும்பாலானோர், அடிப்படையில் நல்லவர்கள். கடவுளின் கட்டளைகளையும், மோசே தந்த கட்டளைகளையும் மிக நுணுக்கமாக, துல்லியமாகக் கடைபிடித்தவர்கள். மக்களும் அவற்றைக் கடைபிடிக்கவேண்டும் என ஆர்வம் கொண்டவர்கள். அவர்களது ஆர்வத்தை, ஒருவகையான வெறி என்றும் கூறலாம்.
அவர்கள் வாழ்வை அதிகம் வழிநடத்தியவை - ஒய்வுநாள் ஒழுங்குகளும், தொழுகைக்கூட நியதிகளும். இறைவன் தந்த கட்டளைகளிலேயே மிக முக்கியமாக அவர்கள் கருதியது, ஒய்வு நாள் கட்டளையே. இதைப்பற்றி, விடுதலைப் பயண நூல் கூறுவது இதுதான்:      

விடுதலைப்பயணம் 20/1, 8-11
கடவுள் அருளிய வார்த்தைகள் இவையே: ஓய்வுநாளைத் தூயதாகக் கடைப்பிடிப்பதில் கருத்தாயிரு. ஆறு நாள்கள் நீ உழைத்து உன் அனைத்து வேலையையும் செய்வாய். ஏழாம் நாளோ உன் கடவுளாகிய ஆண்டவருக்கான ஓய்வுநாள். எனவே அன்று நீயும் உன் மகனும் மகளும் உன் அடிமையும் அடிமைப்பெண்ணும் உன் கால்நடைகளும் உன் நகர்களுக்குள் இருக்கும் அன்னியனும் யாதொரு வேலையும் செய்யவேண்டாம். ஏனெனில், ஆண்டவர் ஆறு நாள்களில் விண்ணுலகையும், மண்ணுலகையும், கடலையும், அவற்றிலுள்ள அனைத்தையும் படைத்து ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருந்தார். இவ்வாறு ஆண்டவர் ஓய்வுநாளுக்கு ஆசிவழங்கி அதனைப் புனிதப்படுத்தினார்.

புனிதமான ஒய்வுநாளைப்பற்றி மோசே இவ்வளவுத் தெளிவாகக் கூறியும், அந்த கட்டளையை மீறும் பலரைக் கண்டு பரிசேயர்கள் கோபமுற்றனர். ஒய்வுநாள் என்றால் என்ன, அன்று செய்யக்கூடிய, செய்யக்கூடாத வேலைகள் என்ன, என்ற விளக்கங்களை மக்களுக்கு தந்தனர். ஒய்வுநாளைப் பற்றி, பரிசேயர்கள் தந்த விளக்கங்கள் என்ற அலங்காரம், அந்த அடிப்படை கட்டளையையே மறைக்கும்வண்ணம் குவிந்துவிட்டது.

திருநாட்களில், இறைவனின், அல்லது புனிதர்களின் திரு உருவை, தேரில் ஏற்றி,  ஊர்வலமாகக் கொண்டுசெல்வதற்குமுன், அந்தத் தேரை அலங்காரம் செய்வோம். அந்த அலங்காரங்களும், பூக்களும், பல வேளைகளில், நாம் ஏற்றிவைத்த திருஉருவத்தையே மறைத்துவிடும். சில வேளைகளில், இந்த அலங்காரங்களைச் செய்தவர்கள், அல்லது, பூக்களுக்கு நிதி உதவி செய்தவர்களின் பெயர்கள் பெரிதாக எழுதப்பட்டு, தேரின் முன்புறம், வைக்கப்படும். இறைவனை விட, புனிதர்களை விட பூக்களும், அலங்காரமும், அவற்றைச் செய்தவர்களும் முக்கியமாகிவிடும் ஆபத்து எழுவதில்லையா? அதைப்போலத்தான் இதுவும். இறைவன் தந்த ஒய்வு நாள் கட்டளையை விட, அதற்கு சொல்லப்பட்ட விளக்கங்கள், பெரும் மலையாக உயர்ந்துவிட்டதால், பரிசேயர்களும், மக்களும், கடவுள் தந்த ஒய்வு நாள் கட்டளையின் அடிப்படை நோக்கத்தை மறந்து விட்டனர். இதைத்தான் இயேசு கடுமையாக எதிர்த்தார்.

பரிசேயர்களின் வழிமுறைகளை இயேசு கண்டனம் செய்ததற்கு மற்றொரு காரணம், அவர்கள், மக்களை விட, சட்டதிட்டங்களுக்குத் தந்த அளவு கடந்த முக்கியத்துவம். மனிதர்களின் வாழ்வு எவ்வகையில் பாதிக்கப்பட்டாலும் பரவாயில்லை; சட்டங்கள் காப்பாற்றப்பட வேண்டுமென சொல்வது தவறு. சட்டங்களைத் தந்த கடவுளுக்கு இணையாக, சிலசமயம், கடவுளுக்கும் மேலாக, சட்டங்களையே கடவுளாக்குவது, மதியற்ற செயல் என்பதை, இயேசு உணர்ந்திருந்தார்; பரிசேயரை உணரவைக்க முயன்றார். முடியவில்லை.

தேவைக்கும் அதிகமாக சட்டங்களுக்கு முதலிடம் தருவதால், நாம் எப்படி சிறைபடுவோம் என்பதைக் கூறும் ஒரு கதை இது.
துறவிகள் மடம் ஒன்றில், அனைவரும் பூஜைக்கு அமர்ந்தனர். அந்த மடத்திற்கு புதிதாக வந்து சேர்ந்த ஒரு பூனை, பூஜை நேரத்தில் அங்குமிங்கும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பெரிய குரு, அந்தப் பூனையை ஒரு தூணில் கட்டிவைக்கச் சொன்னார். பின்னர் பூஜையை நடத்தினார். இப்படியே, அடுத்த சிலநாட்கள், பூனை கட்டப்பட்டது, பூஜை நடந்தது. ஒரு மாதம் கழித்து, பூஜையின் ஆரம்பத்தில், பூனையைக் காணவில்லை. சீடர்கள், மடம் முழுவதும் தேடி, பூனையைக் கண்டுபிடித்து, கொண்டுவந்து, தூணில் கட்டிவைத்துவிட்டு, பூஜையை ஆரம்பித்தனர். பூனை இல்லாமல் பூஜை இல்லை என்ற எண்ணம் உருவானது.
சில ஆண்டுகள் கழித்து, அந்தப் பூனை இறந்தது. கதை இதோடு முடிந்திருந்தால், நன்றாக இருந்திருக்கும். ஆனால், இல்லை. இறந்தப் பூனையைப் போல் இன்னொரு பூனையை வாங்கிவர சீடர்கள் புறப்பட்டுச் சென்றனர். அந்தப் பூனை, இறந்த பூனையைப் போலவே வெள்ளையாக இருக்கவேண்டும், என்ற நிபந்தனையுடன் இத்தேடல் நடைபெற்றது.
பெரும் முயற்சிகள் எடுத்து, வெள்ளைப் பூனையைக் கண்டுபிடித்தனர். அதைக் கொண்டுவந்து, மடத்தில், முந்தையப் பூனை கட்டப்பட்ட அதே தூணில் கட்டிய பிறகே, பூஜையைத் துவக்கினர். பூஜைக்குத் தடையாக அலைந்துகொண்டிருந்ததால் கட்டப்பட்ட பூனை, பூஜைக்குத் தேவைப்படும் அளவு முக்கியத்துவம் அடைந்தது. பூனை இல்லாமல் பூஜை இல்லை என்ற சூழ்நிலை உருவானது.

பூஜைகளை மறக்கச்செய்யும் அளவு, பூனைகளைத் தொழுவது ஆபத்து என்றும், பூனையை மறந்துவிட்டு, பூஜையில் கவனம் செலுத்துங்கள் என்றும் இயேசு சொன்னார், அதை, செயலிலும் காட்டினார்.
கடவுள் தந்த ஒய்வுநாள், மனிதருக்கு நலம் பயக்கும் வழிகளைச் சொல்லித்தர ஏற்படுத்தப்பட்டது. எப்போதும் வேலை, வேலை என்று அலைய வேண்டாம். அதனால், உடல் நலம், மன நலம், குடும்ப நலம் எல்லாம் கெடும். வேலை, சம்பாதிக்கும் பணம் ஆகியவற்றைவிட, இன்னும் மேலானவை, வாழ்க்கையில் உள்ளன. மேலான அவ்வுண்மைகளைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க, ஓய்வு தேவை. இறைவனை, குடும்பத்தை, உறவுகளை நினைத்துப் பார்க்க ஒய்வுநாள் தேவை. இதுதான், ஒய்வுநாளைப் பற்றி, இறைவன் சொல்லித்தர விரும்பிய முக்கியப் பாடம். ஆனால், ஒய்வுநாளைப் புனிதமாகக் கருதச்சொன்ன கடவுளையே மறந்துவிட்டு, பரிசேயர்கள், மனிதாபிமானமற்ற வகையில் ஒய்வுநாளை வழிபட ஆரம்பித்தது, இயேசுவை அதிகமாய் பாதித்திருக்க வேண்டும். எனவேதான், அவர், ஒய்வுநாள் விதிகளை மீறினார். அதுவும் தொழுகைக்கூடத்தில், ஒய்வுநாள் விதிகளை மீறி, மனிதர்களுக்கு நலம் அளித்தார். நலம் பெற்ற மனிதர்களும், நலம் தரும் புதுமையைப் பார்த்தவர்களும், கடவுளைப் புகழ்ந்தபோது, இயேசு, ஒய்வு நாளின் தலைவனாகிய கடவுளை மீண்டும் மக்கள் மனங்களில் அரியணை ஏற்றினார். கடவுளுக்குரியதை கடவுளுக்குத் தந்த திருப்தி இயேசுவுக்குக் கிடைத்தது.


Saturday, May 18, 2019

The ‘Newness’ of Love ‘புதிய’தோர் அன்பு


New Heaven and New Earth

5th Sunday of Easter

"New" is one of the most popular magic wands used by the advertisers to market products and services to customers. From food, clothes, soap and shampoo, to cell phones, computers and cars, the promise of something ‘new’ easily captures our attention.
The Liturgical readings of this Sunday also talks about the concept of ‘new’.  “Then I saw a new heaven and a new earth”, says John in the Book of Revelation (Rev. 21:1) and  “A new commandment I give to you”, says Jesus in today’s Gospel (John 13:34) Juxtaposing the ‘newness’ promised by the advertisers, with the ‘newness’ promised by the Bible can give us some enlightening lessons for our life.

We are aware that the ‘new’ promised by the advertisers becomes ‘stale’ in a matter of days and, sometimes, even hours. Still, this magic wand holds our attention. Moreover, it appeals to our inclination to get ahead of others in getting the ‘new’ one!
Due to the constant procession of ‘new’ things, our houses are cluttered with quite a few ‘unnecessary’ things. We are also driven to follow the ‘throw-away’ culture, in order to make room for ‘newer’ things. Thus, our houses tend to become museums; our tendency to throw away, creates mountains of waste with scant regard for our environment. Against such a situation, we are invited to reflect on the concept of  ‘a new heaven and a new earth’.

The opening lines of the second reading from the Book of Revelation, invite us to reflect on our environment and our common home – the earth! Then I saw a new heaven and a new earth; for the first heaven and the first earth had passed away, and the sea was no more. (Rev. 21:1)
The phrase the sea was no more catches our attention. As with many other ancient cultures,
in ancient Hebrew thought, the sea was a dangerous place. This idea is expressed in quite a few passages in the Bible. The primeval waters of Genesis 1 are frightening and chaotic. During "de-creation" (the Flood), the primeval waters deluge the earth, although Noah's family is rescued. The Red Sea too is the scene of divine rescue, although the waters flood back once the Hebrews have crossed to dry land, killing the pursuing Egyptians.
In the Book of Revelation, the sea is the abode of the beast, the opposing force against God. “And I saw a beast rising out of the sea, with ten horns and seven heads, with ten diadems upon its horns and a blasphemous name upon its heads.” (Rev. 13:1) Hence, when John writes that in the new earth, the sea was no more, we can see that God has overcome the dark force of the sea to establish the new creation.
Some biblical commentators believe that the statement there was ‘no longer any sea’ is a figurative reference to there being no more divisions among humanity. In our current world, the oceans provide natural barriers between nations. According to this interpretation, John’s vision predicts that, in the new earth, humanity will be not be separated by any means.

Another sentence from the opening verse - the first heaven and the first earth had passed away
- is a sad reminder that our present earth and the atmosphere are slowly ‘passing away’. Against this slow death process which is not getting enough attention of our present generation of world leaders, young men and women have taken up the fight for their future.
What a 15 year old high school student – Greta Thunberg – began with the sign-board Skolstrejk för klimatet (school strike for the climate) in front of the Swedish Parliament, now has gathered momentum throughout the world. On 15 March 2019, an estimated 1.4 million students in 112 countries around the world joined her call in striking and protesting. Another event is scheduled for 24 May 2019. (Source: Wikipedia)

UN General Secretary António Guterres has endorsed the school strikes initiated by Thunberg, admitting that "My generation has failed to respond properly to the dramatic challenge of climate change. This is deeply felt by young people. No wonder they are angry."
It is a positive, hopeful sign that the youth have joined hands all over the world to save the planet earth. At the same time, we also hope and pray that the youth wake up to the destruction of our human family by extreme views. White supremacy, Islamic State and Hindu fundamentalism are signs of our painful divisions, often snaring our youth to follow the insane path of violence. Targeting the youth, the hate-filled rhetoric flood our social media with fake news. 

Against this hate-filled rhetoric, today’s readings give us alternatives. Today’s readings tell us about love, hope and transformation that took place among the first Christians when they were faced with tough situations. Both the passages from the Acts of the Apostles as well as the Book of Revelation talk of hope. This hope was born amidst the most trying period of Christian history. The Book of Revelation was written by St John when he was exiled by Roman emperor Domitian to the island of Patmos. One can imagine Christians huddled together in some hidden cave, or underground place reading the consoling and uplifting words of St John:
Revelation 21:3-5
I heard a loud voice from the throne saying, “Behold, the dwelling of God is with men. He will dwell with them, and they shall be his people, and God himself will be with them; he will wipe away every tear from their eyes, and death shall be no more, neither shall there be mourning nor crying nor pain any more, for the former things have passed away.” And he who was seated on the throne said, “Behold, I am making all things new.”
The hope these words created in them, the hope born of love, had kept them alive amidst all those tough years. The great Roman Empire, which relied on power, is no more, whereas Christianity, which relied only on love and hope, has flourished for the past 20 centuries.

Early Christians were identified by the sharing of their wealth, as suggested in the Acts. (Cf. Acts 2: 44-45; 4: 32-35) This sharing was prompted by their sharing of the Bread which was a lovely commemoration of what Jesus did during the Last Supper. It is during this Supper, Jesus gave them the new commandment of love. We recall this in today’s Gospel:
John 13: 34-35
Jesus said to his disciples: “A new commandment I give to you, that you love one another: just as I have loved you, you also are to love one another. By this all people will know that you are my disciples, if you have love for one another.”

What was ‘new’ about the ‘new commandment’? “Love one another just as I have loved you.” It is not a love that expects to be loved back… It is not “Love me just as I have loved you.” It is simply a love that is ready to give and give… not give and take. Unfortunately, in some of our relationships, this give-and-take, becomes take-and-take! Jesus, on the other hand was proposing the ‘new’ commandment to ‘give-and-give’. Jesus also made it clear that this ‘give-and-give’ love will be a sign by which everyone can recognise the true disciple.

The renowned French artist Paul Gustave Dore once lost his passport while traveling in another country in Europe. When he came to a border crossing, he explained his predicament to one of the guards. Giving his name to the official, Dore hoped he would be recognized and allowed to pass. The guard, however, said that many people attempted to cross the border by claiming to be persons they were not. Dore insisted that he was the man he claimed to be. “All right,” said the official, “we’ll give you a test, and if you pass it we’ll allow you to go through.” Handing him a pencil and a sheet of paper, he told the artist to sketch several peasants standing nearby. Dore did it so quickly and skillfully that the guard was convinced he was indeed who he claimed to be. Dore’s action, rather than his words, confirmed his identity. In today’s Gospel, Jesus gives us the mark of Christian identity: “By this all people will know that you are my disciples, if you have love for one another.” (John 13:35).

I am sure all of us have heard stories centred on the theme of love. In the lovely book, Chicken Soup for the Soul, there's a story about a man who came out of his office one Christmas morning and found a little boy from a nearby project looking with great admiration at the man’s new vehicle. The little boy asked, "Does this car belong to you?" And the man said, "Yes. In fact my brother gave it to me for Christmas. I've just gotten it."  With that, the little boy's eyes widened. He said, "You mean to say that somebody gave it to you? And you didn't have to pay anything for it?"  And the man said, "That's right.  My brother gave it to me as a gift." With that the little boy let out a long sigh and said, "Boy, I would really like..."  And the man fully expected the boy to say, "I would like to have a brother like that, who would give me such a beautiful car," but instead the man was amazed when the little boy said, "Wow! I would like to be that kind of brother.  I wish I could give that kind of car to my little brother."

The little boy really understood what Jesus said to his disciples – “Love one another just as I have loved you.” This little boy is a good example of the ‘newness’ of the Love proposed by Jesus, namely, to give and give and not count the cost! (St Ignatius of Loyola)

Greta Thunberg - 'School strike for the climate'
உயிர்ப்புக்காலம் 5ம் ஞாயிறு

"புதியது" என்ற சொல், விளம்பரங்களில் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் மந்திரச்சொல். உணவு, உடை, சோப்பு, ஷாம்பு என்று துவங்கி, கைப்பேசி, கணணி, கார், என, அனைத்தையும், இந்த மந்திரச்சொல் விற்பனை செய்கிறது. மீன்பிடிக்கும் தூண்டில்களில் குத்தப்பட்டுள்ள புழுக்களைப்போல், ஊடகக் கடலில் ஒவ்வொருநாளும் தோன்றும் 'புதியது' என்ற சொல், கடைகளை நோக்கி நம்மை, படையெடுக்க வைக்கின்றது.
'புதியன'வற்றைத் தேடிச்செல்லும் நமக்கு, இன்றைய ஞாயிறு வாசகங்கள், வேறு வகையான 'புதியன'வற்றைப் பற்றி பாடங்களைப் புகட்டவருகின்றன. "நான் புதியதொரு விண்ணகத்தையும் புதியதொரு மண்ணகத்தையும் கண்டேன்" (திருவெளிப்பாடு 21:1) என்று, 2வது வாசகத்தில் யோவானும், "புதிய கட்டளையை நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன்" (யோவான் 13:34) என்று, நற்செய்தியில் இயேசுவும் கூறும் சொற்களை, நாம் இன்றைய வழிபாட்டில் கேட்கிறோம். விளம்பர, வர்த்தக உலகம் வரையறுக்கும் 'புதியது' என்ன என்பதையும், இன்றைய வழிபாட்டு வாசகங்கள் வரையறுக்கும் 'புதியது' என்ன என்பதையும், இணைத்துச் சிந்திப்பது, வாழ்க்கைக்குத் தேவையான சில தெளிவுகளைத் தரும்.

விளம்பரங்களில் அறிமுகமாகும் 'புதியது', நாளையோ, அடுத்த வாரமோ, 'பழையது' ஆகிவிடும் என்பதை அறிவோம். இருப்பினும், அந்தச் சொல்லின் மந்திரச் சக்திக்கு நாம் பல நேரங்களில் பலியாகிறோம் என்பதை மறுக்க இயலாது. மேலும், அறிமுகமான 'புதியதை', அடுத்தவர் பெறுவதற்கு முன், நாம் பெற்றுவிடவேண்டும் என்ற போட்டியையும், இந்த மந்திரச்சொல் தூண்டிவிடுகிறது.
விளம்பரங்களின் தூண்டுதல்களால் இன்று உலகில் நிகழ்ந்துள்ளது என்ன? நம் இல்லங்களில், பொருள்கள் குவிந்துவருகின்றன; தூக்கியெறியும் கலாச்சாரம் வளர்ந்துவருகிறது. தேவைக்கதிகமாகக் குவித்துவைப்பதையும், பூமிக்கோளத்தைப்பற்றிய அக்கறை ஏதுமின்றி, குப்பை மலைகளை உருவாக்குவதையும் வாடிக்கையாக்கிவிட்ட இன்றையச் சூழலில், 2ம் வாசகத்தில் கூறப்பட்டுள்ள 'புதியதொரு விண்ணகத்தையும், மண்ணகத்தையும்' புரிந்துகொள்ள முயல்வோம். இந்த வாசகத்தின் பொருளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முன், திருவெளிப்பாடு நூல் உருவான பின்னணியை முதலில் எண்ணிப்பார்ப்போம்.

இயேசுவின் சீடர்களும், அவர்கள் காட்டிய வழியைத் தொடர்ந்த முதல் கிறிஸ்தவர்களும், துவக்கத்தில் சந்தித்தவை, வன்முறையும், மரணமும் மட்டுமே. உரோமைய அரசு, கிறிஸ்தவர்களை வேட்டையாடியது. மிருகங்கள், கிறிஸ்தவர்களை கிழித்து உண்பதை, ஆயிரக்கணக்கான உரோமையர்கள் கூடிவந்து இரசித்தனர். உரோமைய அரசர் தொமீசியன் (Domitian) காலத்தில், எருசலேம் கோவில் அழிக்கப்பட்டது. புனித யோவானை, பத்மு (Patmos) தீவுக்கு நாடுகடத்தினார், தொமீசியன். இக்கொடுமைகள் மத்தியில், கிறிஸ்தவர்களை வாழவைத்தது, அவர்கள் மத்தியில் உருவாகியிருந்த நம்பிக்கை அன்பின் அடிப்படையில் பிறந்த நம்பிக்கை.
அதிகாரத்தை நம்பி வாழ்ந்த உரோமைய அரசு, இன்று இல்லை; ஆனால், அன்பை மட்டுமே நம்பி வாழ்ந்த கிறிஸ்தவ சமுதாயம், இன்று, உலகெங்கும் பரவியுள்ளது. அன்பும், நம்பிக்கையும் நிறைந்த மீட்புச் செய்தியை கிறிஸ்தவர்கள் பரிமாறிக்கொண்டது, இன்று, நம்மிடையே, புதிய ஏற்பாட்டு நூல்களாக உருவாகியுள்ளது. புனித யோவான், பத்மோஸ் தீவில் வாழ்ந்தபோது, கிறிஸ்தவர்களுக்கு, ஊக்கமும், நம்பிக்கையும், அளிக்கும் வகையில், திருவெளிப்பாடு நூலை எழுதினார்.

யோவான் எழுதிய திருவெளிப்பாடு நூலிலிருந்தும், நற்செய்தியிலிருந்தும் நாம் இன்று கேட்கும் சொற்கள், நம்பிக்கையை வளர்க்கும் சொற்கள். இன்று நாம் கேட்கும் 2ம் வாசகத்தின் அறிமுக வரிகள், இன்றைய. உலகை அச்சுறுத்திவரும் சுற்றுச்சூழல் சீரழிவைக் குறித்து சில எண்ணங்களை நமக்குள் தூண்டுகின்றன:
திருவெளிப்பாடு 21: 1
பின்பு நான் புதியதொரு விண்ணகத்தையும் புதியதொரு மண்ணகத்தையும் கண்டேன். முன்பு இருந்த விண்ணகமும் மண்ணகமும் மறைந்துவிட்டன. கடலும் இல்லாமல் போயிற்று.
இந்த அறிமுக வரிகளில், "கடலும் இல்லாமல் போயிற்று" என்று கூறியிருப்பது, நம் கவனத்தை முதலில் ஈர்க்கிறது. பல பழங்கால மக்களினங்கள் நடுவே, கடலைப் பற்றிய அச்சங்கள் நிலவியதைப்போலவே, யூதர்கள் நடுவிலும், பொதுவாக, கடலைக் குறித்து எதிர்மறை எண்ணங்கள் பரவியிருந்தன. யோவான் எழுதிய திருவெளிப்பாட்டு நூலில், கடவுளுக்கு எதிரான விலங்கு வாழ்வது கடலில் என்ற கருத்து கூறப்பட்டுள்ளது: "அப்பொழுது ஒரு விலங்கு கடலிலிருந்து வெளியே வரக் கண்டேன். அதற்குப் பத்துக் கொம்புகளும் ஏழு தலைகளும் இருந்தன. அதன் கொம்புகளில் பத்து மணிமுடிகளும் தலைகளில் கடவுளைப் பழித்துரைக்கும் பெயர்களும் காணப்பட்டன." (தி.வெ. 13:1) எனவே, "கடலும் இல்லாமல் போயிற்று" என்று அவர் கூறியிருப்பது, தீய சக்தியின் மீது இறைவன் கொள்ளும் வெற்றியைக் குறிப்பிடுகிறது.

இன்னும் சில விவிலிய விரிவுரையாளர்கள், 'கடல் இல்லாத புதிய மண்ணகத்திற்கு' மற்றுமோர் அழகான விளக்கம் அளித்துள்ளனர். நாம் வாழும் உலகில், கண்டங்களைப் பிரிப்பது, கடல். அந்தக் கடல் இல்லாமல் போனால், கண்டங்கள் அனைத்தும் இணைந்து, மண்ணகமெல்லாம், ஒரே நிலப்பரப்பாக, ஒரே மக்களாக மாறும் புதியதொரு விண்ணகத்தையும் புதியதொரு மண்ணகத்தையும் யோவான் கற்பனை செய்துள்ளார் என்று, விரிவுரையாளர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர். அவ்வாறு, உருவாகும் புதிய மண்ணகத்திலும், விண்ணகத்திலும், நிகழும் அற்புதங்களை யோவான் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
திருவெளிப்பாடு 21: 3-4
இதோ! கடவுளின் உறைவிடம் மனிதர் நடுவே உள்ளது. அவர் அவர்கள் நடுவே குடியிருப்பார். அவர்கள் அவருக்கு மக்களாய் இருப்பார்கள். கடவுள்தாமே அவர்களோடு இருப்பார்: அவர்களுடைய கண்ணீர் அனைத்தையும் அவர் துடைத்துவிடுவார். இனிமேல் சாவு இராது. துயரம் இராது, அழுகை இராது, துன்பம் இராது.

இன்றைய 2ம் வாசகத்தின் அறிமுக வரிகளில், முன்பு இருந்த (அதாவது, நாம் இன்று வாழும்) விண்ணகமும் மண்ணகமும் மறைந்துவிட்டன என்று யோவான் கூறும் சொற்கள், இன்றைய உலகம், சிறிது, சிறிதாக, மறைந்து, அழிந்துவரும் அவலத்தை நினைவுறுத்துகின்றன. இந்த அழிவைத் தடுத்து நிறுத்த, பள்ளிகளிலும் கல்லூரிகளிலும் பயிலும் இளையோர் முன்வந்துள்ளனர்.

2018ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம், சுவீடன் நாட்டில், 15 வயது இளம்பெண் கிரேட்டா துன்பர்க் (Greta Thunberg) அவர்கள், பள்ளிக்குச் செல்லாமல், 'காலநிலைக்காக பள்ளி புறக்கணிப்பு' (Skolstrejk för klimatet - 'School strike for the climate') என்ற சொற்கள் எழுதப்பட்ட அறிவிப்பு பலகையுடன், சுவீடன் பாராளுமன்றத்திற்கு முன் அமர்ந்தார். "எங்களுடைய எதிர்காலத்தின் மீது அரசியல்வாதிகள் பெருமளவுக் கழிவுகளை வீசுகின்றனர். எனவே, எங்கள் எதிர்காலத்திற்காகப் போராட வந்துள்ளேன்" என்று, இளம்பெண் துன்பர்க் அவர்கள், செய்தியாளர்களிடம் கூறினார்.
இவரைத் தொடர்ந்து, பல நாடுகளில், இலட்சக்கணக்கான மாணவ, மாணவியர், வெள்ளிக்கிழமைகளில், “Fridays for Future’’, அதாவது, "வருங்காலத்திற்காக வெள்ளிக்கிழமைகள்" என்ற விருதுவாக்குடன், வகுப்புக்களைப் புறக்கணித்து, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை மையப்படுத்தி, போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். “When adults act like children, children must take action” அதாவது, வயதில் வளர்ந்தவர்கள் குழந்தைகளைப்போல் செயல்படும்போது, குழந்தைகள், செயல்களில் ஈடுபடவேண்டும் என்ற அறிவிப்புடன், போராட்டங்கள் நிகழ்ந்து வருகின்றன.

ஏப்ரல் 17ம் தேதி, திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் அவர்கள் வழங்கிய புதன் பொது மறைக்கல்வி உரையில் கலந்துகொள்ள, புனித பேதுரு வளாகத்திற்கு வந்திருந்த இளம்பெண் துன்பர்க் அவர்கள், மறைக்கல்வி உரைக்குப்பின், திருத்தந்தையைச் சந்தித்தபோது, "திருத்தந்தையே, சுற்றுச்சூழல் மீது நீங்கள் காட்டிவரும் அக்கறை, எங்களுக்கு நம்பிக்கை தருகிறது" என்று கூறினார். அவரிடம் திருத்தந்தை, "தொடர்ந்து போராடுங்கள்" என்று கூறினார். பூமிக்கோளத்தின் பாதுகாப்பு, சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு, ஆகியவற்றைக் குறித்து அக்கறையேதும் இல்லாமல், நடந்துகொள்ளும் அரசியல் தலைவர்களுக்கு சவால்விடும் இளையோர், பூமிக்கோளத்தைக் காப்பாற்றுவார்கள் என்று நம்புவோம்.

இளம்பெண் கிரேட்டா அவர்களின் எடுத்துக்காட்டைப் பின்பற்றி, இவ்வாண்டு, மார்ச் 15ம் தேதி, 112 நாடுகளில் 14 இலட்சம் மாணவ, மாணவியர் வகுப்புக்களைப் புறக்கணித்து, ஊர்வலங்கள் மேற்கொண்டனர். அடுத்த நிகழ்வு, இம்மாதம் 24ம் தேதியன்று நடைபெறும் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பூமிக்கோளத்தைக் காக்கும் உன்னதக் குறிக்கோள், உலகின் பல நாடுகளில் வாழும் இளையோரை இணைத்திருப்பது, நமக்கு நம்பிக்கை தருகிறது. அதே வேளையில், மனித சமுதாயத்தை பிரித்து, காயப்படுத்தும் பிரச்சனைகளையும் இதே ஒற்றுமையுடன் அவர்கள் தீர்க்கவேண்டும் என்பது, அவர்களுக்கு முன் இருக்கும் ஒரு சவால். உலகின் பல நாடுகளில் இன்று, பல்வேறு வடிவங்களில் அடிப்படைவாதம் வளர்ந்துவருகின்றது. உலகெங்கும் பரவியுள்ள புலம்பெயர்ந்தோரைத் தடுத்து நிறுத்த, வெள்ளையின மேன்மையை (White supremacy) வலியுறுத்தும் அடிப்படைவாதக் குழுக்கள், ஐரோப்பாவிலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டிலும் வளர்ந்துவருகின்றன. இஸ்லாமிய அரசு, மற்றும், இந்து அடிப்படைவாதக் குழுக்களைச் சார்ந்தோர், மதத்தை பயன்படுத்தி, மதியற்ற வன்முறையை வளர்க்கின்றனர். ஆபத்தான இச்சூழலில், பூமிக்கோளத்தைக் காக்க இணைந்திருக்கும் இளையோர், மனிதகுடும்பத்தையும் காக்க இணைந்துவரவேண்டும், என்று மன்றாடுவோம்.

மனித குடும்பத்தைக் காக்கக்கூடிய ஆணிவேர், பிறரன்பு. கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையின் ஆணிவேரும் அதுவே. அன்பைத் தவிர, வேறு எதுவும், முதல் கிறிஸ்தவர்களை ஒன்றிணைக்கவில்லை. அப்பம் பகிர்தலிலும், தங்கள் உடைமைகளைப் பகிர்வதிலும் கிறிஸ்தவர்களின் அடையாளம் அமைந்திருந்தது என்பதை, திருத்தூதர் பணிகள் நூல் சொல்கிறது (காண்க. திருத்தூதர் பணிகள் 4:32). கிறிஸ்தவர்களை ஒன்றணைத்த அப்பம் பகிர்தல் என்ற அற்புத நிகழ்வை, முதன் முதலாக, கிறிஸ்து, இறுதி இரவுணவில் உருவாக்கியபோது, தன் சீடர்களுக்கு அவர் விட்டுச்சென்ற முக்கியமான அன்புக் கட்டளையை இன்றைய நற்செய்தி நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறது:
யோவான் நற்செய்தி : 13: 34-35
இயேசு தம் சீடர்களிடம், “‘ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள் என்னும் புதிய கட்டளையை நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன். நான் உங்களிடம் அன்பு செலுத்தியது போல நீங்களும் ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள். நீங்கள் ஒருவர் மற்றவருக்குச் செலுத்தும் அன்பிலிருந்து நீங்கள் என் சீடர்கள் என்பதை எல்லாரும் அறிந்து கொள்வர் என்றார்.

தான் ஒரு 'புதிய' ஒரு கட்டளையைத் தருவதாக, இயேசு, தன் சீடர்களிடம் கூறினார். அவர் கூறியதில் இருந்த 'புதியது' எது? நாம் செலுத்தும் அன்பு, மீண்டும் நமக்கு செலுத்தப்படும் என்று எதிர்பார்க்காமல் பிறர் மீது நாம் காட்டும் அன்பே உயர்வானது. இதைத்தான் இயேசு, 'புதிய' கட்டளையாகத் தந்தார்: நான் உங்களிடம் அன்பு செலுத்தியது போல, நீங்களும், என்னிடம் அன்பு செலுத்துங்கள் என்று சொல்வதற்குப் பதில், நான் உங்களிடம் அன்பு செலுத்தியது போல, நீங்களும், ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள். என்ற 'புதிய' கட்டளை வழியே உன்னதமான ஒரு சவாலை நமக்கு விட்டுச்சென்றார். இத்தகைய அன்பே, சீடர்களின் அடையாளம் என்ற 'புதிய' இலக்கணத்தையும் வகுத்தார் இயேசு.

19ம் நூற்றாண்டில் (1832 1883) வாழ்ந்த Paul Gustave Dore என்ற பிரெஞ்சு ஓவியர், ஐரோப்பாவின் வேறொரு நாட்டில் பயணம் செய்த வேளையில், அவரது கடவுச் சீட்டு (Passport) காணாமல் போனது. அவர் ஐரோப்பாவின் ஒரு நாட்டிலிருந்து, மற்றொரு நாட்டிற்குள் நுழைய விழைந்தபோது, எல்லை பாதுகாப்பு அதிகாரிகளிடம், தான் கடவுச்சீட்டை தொலைத்துவிட்டதாகக் கூறினார். அங்கிருந்த அதிகாரிகள், அவரை நம்பவோ, நாட்டுக்குள் அனுமதிக்கவோ மறுத்துவிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர், "நீங்கள் உண்மையிலேயே புகழ்பெற்ற ஓவியர் Doreதான் என்றால், அங்கே நிற்கும் தொழிலாளர்களை வரைந்து காட்டுங்கள்" என்று கூறி, அருகே நின்ற ஒரு குழுவை சுட்டிக்காட்டினார். Dore அவர்கள் உடனே ஒரு காகிதத்தை எடுத்து, மிக விரைவாக, மிக அழகாக, அந்தக் காட்சியை வரைந்து முடித்தார். அதைக் கண்ட அதிகாரிகள், அவர் உண்மையிலேயே Dore என்று நம்புவதாகக் கூறி, அவரை தங்கள் நாட்டுக்குள் அனுமதித்தனர்.

Dore அவர்கள், தான் யார் என்ற அடையாளத்தை, சொற்களை விட, செயல் வழியே நிலைநாட்டினார். கிறிஸ்துவின் சீடர்கள் என்ற அடையாளமும், அவர்கள் செலுத்தும் அன்புச்செயல்களில் வெளிப்படவேண்டும் என்று, இயேசு, இன்றைய நற்செய்தி வழியே நமக்கு அழைப்பு விடுக்கிறார்.
இயேசு தம் சீடர்களிடம், “நீங்கள் ஒருவர் மற்றவருக்குச் செலுத்தும் அன்பிலிருந்து நீங்கள் என் சீடர்கள் என்பதை எல்லாரும் அறிந்து கொள்வர் என்றார்.

பெறுவதைவிட, தருவதே, அன்பின் இலக்கணம் என்பதை வலியுறுத்தும், ஆயிரமாயிரம் கதைகளில், என் கவனத்தைக் ஈர்த்த ஒரு கதை இது... 'Chicken Soup for the Soul' என்ற நூலில் காணப்படும் கதை இது...
உணவகத்திற்கு முன் நிறுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு விலையுயர்ந்த காரை, அவ்வழியே வந்த ஓர் ஏழைச் சிறுவன் வியப்புடன் பார்த்தபடியே நின்றான். காரின் உரிமையாளர் அங்கு வந்ததும், அவரிடம், "இந்தக் கார் உங்களுடையதா?" என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், "ஆம், என் அண்ணன் இதை எனக்கு கிறிஸ்மஸ் பரிசாகத் தந்தார்" என்று சொன்னார். அச்சிறுவன் உடனே, "நீங்கள் எதுவும் சிறப்பாகச் செய்ததால் அவர் உங்களுக்கு இதைக் கொடுத்தாரா?" என்று கேட்டதற்கு, கார் உரிமையாளர், "இல்லையே... அவருக்கு என் மேல் மிகுந்த அன்பு உண்டு. எனவே எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தார்" என்று பதில் சொன்னார். சிறுவன் ஒரு பெருமூச்சுடன், "ம்... எனக்கும்..." என்று ஆரம்பித்தான். "ம்... எனக்கும் இப்படி ஓர் அண்ணன் இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!" என, சிறுவன் சொல்லப்போகிறான் என்று கார் உரிமையாளர் நினைத்தார். ஆனால், அச்சிறுவனோ, "ம்... எனக்கும் உங்கள் அண்ணனைப் போல ஒரு மனம் இருந்தால், எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும். நானும் என் தம்பிக்கு இதுபோன்ற ஒரு காரை அன்பளிப்பாகத் தர முடியுமே!" என்று சொன்னான்.

அன்பைப் பெறுவதற்குப் பதில், அன்பை அளிப்பது, அதுவும், விலையுயர்ந்த ஓர் அன்பளிப்பாக அளிப்பது, இயேசுவின் சீடர்கள் என்ற அடையாளத்தை நிலைநாட்டும். இத்தகைய அன்பு வளரும் இடங்களில், உண்மையான கிறிஸ்தவமும், நம்பிக்கையும், செழித்து வளரும். புதியதொரு விண்ணகத்தையும் புதியதொரு மண்ணகத்தையும், புதியதொரு மனிதக் குடும்பத்தையும், அன்பின் வழியே உருவாக்கும் வரத்தை இறைவன் நம் அனைவருக்கும் வழங்குவாராக!

Fridays for Future demos in Savona and Genova, Italy



Tuesday, May 14, 2019

விவிலியத்தேடல் : ஒத்தமை நற்செய்தி – உலர்ந்த கரம் உயிர்பெற... 4


Vegetable shelf in super market

பூமியில் புதுமை – உணவு வழியே ஊட்டப்படும் நஞ்சுகள்

நிலத்தில் துவங்கி, நமது தட்டுக்கு வந்துசேரும் வரையில் நம் உணவில் சேர்க்கப்படும் நஞ்சான வேதிப்பொருள்களின் எச்சங்கள் பற்றி நமக்கு தெரிந்தது எவ்வளவு? மிக, மிகக் குறைவே என்றும், அந்த நஞ்சை எவ்விதம் தவிர்க்கமுடியும் என்பதையும் இந்து தமிழ் திசை நாளிதழ் வழியே பகிர்ந்துகொள்கிறார், இயற்கை வேளாண் செயல்பாட்டாளரும், பாதுகாப்பான உணவுச் சந்தைகளை உருவாக்கிவருபவருமான திருவாளர் அனந்து. அவர் கூறியுள்ள கருத்துக்களின் சுருக்கம்:
நாம் வாங்கும் காய்கறி வகைகளில் உள்ள வேதிப்பொருள்களை சிறப்பான ஒரு தண்ணீர் கருவியைக் கொண்டு கழுவினால், வேதிப்பொருள்கள் நீங்கிவிடும் என்று ஒரு விளம்பரம் கூறுவதை நம்பும் அளவுக்கு மட்டுமே நாம் இந்தப் பிரச்சனையைக் குறித்து அறிந்திருக்கிறோம் என்பது, வேதனையான உண்மை.
விளைநிலத்தில் ஆரம்பித்து, அங்காடிகளில், விற்பனைக்கு வைக்கப்படுவது வரை, நம் உணவுப்பொருள்களில், படிப்படியாக சேர்க்கப்படும் நஞ்சுகள் என்னென்ன என்பதையும், சிறப்பான தண்ணீர் கருவியிலிருந்து வரும் தண்ணீர், நம் உணவுப்பொருள்களில் உள்ள வேதியியல் நஞ்சுகளை அகற்றாது, என்பதையும், அறிந்துகொள்வது அவசியம்.
உரம் என்ற பெயரில், விளைநிலங்களில் கலக்கப்படும் வேதியியல் நஞ்சுகளை ஓரளவு நாம் அறிவோம். அவற்றை ஞெகிழி பெட்டிகளில் அடைத்து, பல்பொருள் அங்காடிகளில் நீண்ட நாள்கள் வைத்து விற்பனை செய்வதற்கு, மேலும் பல ஆபத்தான வேதிப்பொருள்கள் எளிதாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு சேர்க்கப்படும் பதப்படுத்திகளால் உருவாகும் பக்கவிளைவுகளும், அவை நம் உடலில் தூண்டிவிடும் நோய்களும் பல்வேறு ஆய்வுக்கூடங்கள் வழியே ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
உணவுப்பொருள் விற்பனை, இலாபத்தை முதன்மைப்படுத்தும் மிகப்பெரும் வர்த்தகமாக மாறியுள்ளது. மனித நலம், சுற்றுச்சூழலின் நலம், மற்ற உயிரினங்களின் பராமரிப்பு ஆகிய அனைத்தையும் இணைக்கும் சங்கிலித் தொடருக்கு முக்கியத்துவம் தரப்படுவதில்லை. இந்த வர்த்தகத்தில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் படையெடுப்பு, வளர்ந்துவரும் நாடுகளை அழிவுப்பாதையில் அழைத்துச் செல்கின்றது.
நம்மை இறுக்கமாகப் பிணைத்திருக்கும் இந்த நச்சுச் சங்கிலியை உடைத்தெறிய ஒரே வழி, 'ஆர்கானிக்' எனப்படும் இயற்கை வழி உணவு. உணவுப்பொருள்கள் உற்பத்தி முதல், அவை, அங்காடிகள் வழியே, நம்மிடம் வந்து சேரும்வரை மேற்கொள்ளப்படும் வர்த்தக முயற்சிகளைக் குறித்து, கேள்விகளை எழுப்பி, விடைதேடுவது முக்கியம். இத்தேடலில் நாம் கண்டடையும் பதில்கள் வழியே, உணவுச் சுழற்சியை, நலவாழ்வை, உணவே மருந்தென கருதப்பட்ட நம் பாரம்பரியத்தை அறிவதற்கு, முயற்சிகள் எடுக்கவேண்டும். (இந்து தமிழ் திசை)

Jesus said: “Stretch out your hand.”

ஒத்தமை நற்செய்தி உலர்ந்த கரம் உயிர்பெற... 4

உடல் நலம் குன்றியவருக்கு இயேசு நலம் வழங்கிய 21 புதுமைகள், நான்கு நற்செய்திகளிலும் பதிவாகியுள்ளன. அவற்றில் சில, ஓய்வு நாளில், தொழுகைக்கூடத்தில் நிகழ்ந்தன என்பதையும், நற்செய்தியாளர்கள் குறிப்பிடத் தவறவில்லை. ஓய்வு நாள் சட்டத்தை மீறுவது பெரும் பிரச்சனை. அதையும் இறைவன் சந்நிதியில், தொழுகைக்கூடத்தில் மீறுவது, அதைவிட பெரும் பிரச்சனை. அத்தகைய புதுமைகளில் ஒன்று, வலது கை சூம்பிய ஒருவருக்கு, இயேசு, ஓய்வுநாளில், தொழுகைக்கூடத்தில் ஆற்றிய புதுமை. இப்புதுமையில் நம் தேடல் பயணம் தொடர்கிறது.

இயேசு ஏன் ஓய்வு நாளில், தொழுகைக்கூடத்தில் இவ்வாறு செய்தார் என்று சிந்திக்கும்போது, இவற்றை, ஒரு தீர்மானத்தோடு அவர் செய்தார் என்பது விளங்கும். புதுமைகளால் தனிப்பட்ட ஓருவரோ, சிலரோ மட்டும் பயன் பெறவேண்டும் என இயேசு நினைத்திருந்தால், ஊருக்கு வெளியே, தனியொரு இடத்தில் புதுமைகளைச் செய்திருக்கலாம். அல்லது தேவையுள்ளவர் வீடுதேடிச் சென்று புதுமைகள் செய்திருக்கலாம். அத்தகையப் புதுமைகளும் நற்செய்திகளில் சொல்லப்பட்டுள்ளன. ஆனால், ஓய்வு நாளன்று, தொழுகைக்கூடத்தில், இயேசு ஆற்றிய புதுமைகள் வழியே, யூதர்களுக்கும், யூத மதத் தலைவர்களுக்கும், ஒய்வு நாள் குறித்த பாடங்களைச் சொல்லித்தருவது, இயேசுவின் தலையாயக் குறிக்கோளாகத் தெரிகிறது.

கை சூம்பியவரைக் குணமாக்கியப் புதுமையில், உங்களிடம் ஒன்று கேட்கிறேன்; ஓய்வுநாளில் நன்மை செய்வதா, தீமை செய்வதா? உயிரைக் காப்பதா, அழிப்பதா? எது முறை?” (மாற்கு 2:4; லூக்கா 6:9) என்ற கேள்வியுடன், இயேசு, தன் பாடங்களைத் துவக்குகிறார். மத்தேயு நற்செய்தியில், ஓய்வுநாள் குறித்த விவாதத்தை, சூழ இருந்தோர் துவக்கியதாக கூறப்பட்டுள்ளது. "ஓய்வுநாளில் குணமாக்குவது முறையா?" (மத்தேயு 12:10) என்று அவர்கள் எழுப்பிய கேள்விக்கு நேரடியாக பதில் சொல்லாமல், இயேசு அவர்களிடம் வேறொரு கேள்வியை எழுப்பி, பதிலையும் தருகிறார். அவர் அவர்களிடம், "உங்களுள் எவரும் தம் ஒரே ஆடு ஓய்வு நாளில் குழியில் விழுந்துவிட்டால் அதைப் பிடித்துத் தூக்கிவிடாமல் இருப்பாரா? ஆட்டைவிட மனிதர் எவ்வளவோ மேலானவர். ஆகவே ஓய்வுநாளில் மனிதருக்கு நன்மை செய்வதே முறை" என்றார் (மத்தேயு 12:11-12) என மத்தேயு நற்செய்தியில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆட்டைவிட மனிதர் எவ்வளவோ மேலானவர் என்ற பாடத்தை மிகத் தெளிவாகச் சொல்லித்தந்த இயேசு, தன் பாடத்திற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, கை சூம்பிய மனிதரைக் குணமாக்கினார். பிறகு இயேசு சுற்றிலும் திரும்பி, அவர்கள் யாவரையும் பார்த்துவிட்டு, "உமது கையை நீட்டும்!" என்று அவரிடம் கூறினார். அவரும் அப்படியே செய்தார். அவருடைய கை நலமடைந்தது. (லூக்கா 6:10) என்ற சொற்களில், இப்புதுமை பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. கைசூம்பியவர் எவ்வாறு நலமடைந்தார் என்று சிந்திக்கும்போது, ஒரு சில எண்ணங்கள் எழுகின்றன.

கை சூம்பிய மனிதருக்கு, இயேசு வழங்கிய முதல் கட்டளை: "எழுந்து நடுவே நில்லும்!" (லூக்கா 6:8); இரண்டாவது கட்டளை: "உமது கையை நீட்டும்!" (லூக்கா 6:10). இயேசு வழங்கிய இவ்விரு கட்டளைகளும், அவருக்குள் பெரும் போராட்டங்களை உருவாக்கியிருக்கும்.

தன் அங்கக் குறைபாட்டை ஒரு காட்சிப்பொருளாக்கும்வண்ணம், இயேசு, தன்னை எழுந்து நிற்கச் சொன்னபோது, தனக்குள் எழுந்த போராட்டங்களை வென்று, தொழுகைக் கூடத்தின் நடுவே வந்து நின்றார், அம்மனிதர். அதைத் தொடர்ந்து, இயேசுவுக்கும், பரிசேயருக்கும் இடையே ஓய்வுநாள் குறித்து விவாதம் எழுந்த வேளையில், கை சூம்பிய மனிதர், தன்னால், அந்தத் தொழுகைக்கூடத்தில், ஒரு கலவரம் எழுந்துவிடுமோ என்று கலங்கியிருக்கக்கூடும். இருப்பினும், அவர், இயேசுவின் கட்டளைக்குக் கட்டுப்பட்டு அங்கு நின்றார்.

ஒய்வு நாள் குறித்த விவாதம் சரியான முறையில் தீர்க்கப்படாதச் சூழலில், இயேசு "உமது கையை நீட்டும்!" என்று அவருக்குத் தந்த இரண்டாவது கட்டளை, கை சூம்பியவர் உள்ளத்தில் மேலும் சில போராட்டங்களை உருவாக்கியிருக்கும். இயேசு, அவரது சூம்பியக் கரத்தைத் தொட்டு குணமாக்கியபின், "உமது கையை நீட்டும்!" என்று கூறியிருந்தால், அவர், அக்கட்டளையை எளிதாக நிறைவேற்றியிருப்பார். ஆனால், தன் கரத்தை குணமாக்குவதற்கு முன்னரே, இயேசு 'கையை நீட்டும்' என்று அவரிடம் கூறியது, அவரது நம்பிக்கைக்கு வழங்கப்பட்ட ஒரு சவாலாக அமைந்திருக்கவேண்டும். நம்பிக்கையுடன் அவர், இயேசுவின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்த வேளையில், அவர் நலமடைந்தார்.

இயேசு ஆற்றியப் புதுமைகளில், இதையொத்த நிகழ்வுகளை நாம் நான்கு நற்செய்திகளிலும் காண்கிறோம். கானா திருமண விருந்தில், இயேசு ஆற்றிய முதல் புதுமையில், தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட தொட்டிகள் மீது கரங்களை நீட்டி ஆசீர் ஏதும் வழங்காமல், "இப்போது மொண்டு பந்தி மேற்பார்வையாளரிடம் கொண்டு போங்கள்" என்று அவர்களிடம் கூறினார். அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள். பந்தி மேற்பார்வையாளர் திராட்சை இரசமாய் மாறியிருந்த தண்ணீரைச் சுவைத்தார் (யோவான் 2:8-9) என்று நற்செய்தியாளர் யோவான் கூறியுள்ளார். இயேசு வழங்கிய கட்டளையைக் கேட்டு, பணியாளர்கள் செயல்பட்ட வேளையில், அந்த தண்ணீர் ஏற்கனவே திராட்சை இரசமாக மாறியிருந்தது என்பதைக் காண்கிறோம்.

பெத்சதா குளத்தருகே 38 ஆண்டுகளாக உடல்நலமற்று படுத்திருந்தவரை தொட்டு குணமாக்காமல், இயேசு அவரிடம், "எழுந்து உம்முடைய படுக்கையை எடுத்துக் கொண்டு நடந்து செல்லும்" என்றார். உடனே அம்மனிதர் நலமடைந்து தம்முடைய படுக்கையை எடுத்துக் கொண்டு நடந்தார் (யோவான் 5:8-9) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
பிறவியிலேயே பார்வையற்றிருந்த மனிதரை இயேசு குணமாக்கிய வேளையில், அவர் தரையில் உமிழ்ந்து, உமிழ்நீரால் சேறு உண்டாக்கி, அச்சேற்றைப் பார்வையற்றவருடைய கண்களில் பூசி, "நீர் சிலோவாம் குளத்துக்குப் போய்க் கண்களைக் கழுவும்" என்றார்... அவரும் போய்க் கழுவிப் பார்வை பெற்றுத் திரும்பி வந்தார் (யோவான் 9:6-7) என்று வாசிக்கிறோம்.

பிரிக்கப்பட்டக் கூரை வழியே இறக்கப்பட்ட முடக்குவாதமுற்றவை தன் கரங்களால் தொட்டு குணமாக்குவதற்குப் பதில், இயேசு முடக்குவாதமுற்றவரை நோக்கி, "நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், நீ எழுந்து உன்னுடைய படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு உனது வீட்டுக்குப் போ" என்றார். அவரும் எழுந்து உடனே தம்முடைய படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு எல்லாரும் காண வெளியே சென்றார் (மாற்கு 2:11) என்று வாசிக்கிறோம்.

இவ்வாறு, இயேசு ஆற்றிய பல புதுமைகளில், நலம் நாடி அவரிடம் வந்தவர்கள், அவரது சொற்களைக் கேட்டு செயல்பட்ட வேளையில் நலமடைந்ததைக் காண்கிறோம். கை சூம்பிய மனிதரிடம், 'கையை நீட்டும்' என்று இயேசு கூறியதைக் கேட்டு அவர் செயல்பட்டதால், முற்றிலும் குணமடைந்தார். அவர் நலமடைந்த நிகழ்வு, சூழ இருந்த மக்களிடம் பெரும் மகிழ்வை உருவாக்கியிருக்கும். ஆனால், அதே வேளை, அத்தொழுகைக்கூடத்தில் எதிர்ப்பும், வெறுப்பும், உருவாயின என்பதையும் நற்செய்தியாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

இந்த எதிர்ப்பை, ஒத்தமை நற்செய்தி மூன்றிலும் நாம் வெவ்வேறு வடிவங்களில் வாசிக்கிறோம்: பரிசேயரோ வெளியேறி இயேசுவை எப்படி ஒழிக்கலாம் என அவருக்கு எதிராகச் சூழ்ச்சி செய்தனர் (மத்தேயு 12:14) என்று மத்தேயு நற்செய்தியிலும், அவர்களோ கோபவெறி கொண்டு இயேசுவை என்ன செய்யலாம் என்று ஒருவரோடு ஒருவர் கலந்து பேசினர் (லூக்கா 6:11) என்று லூக்கா நற்செய்தியிலும், உடனே பரிசேயர் வெளியேறி ஏரோதியரோடு சேர்ந்து இயேசுவை எப்படி ஒழிக்கலாம் என அவருக்கு எதிராகச் சூழ்ச்சி செய்தனர் (மாற்கு 3:6) என்று மாற்கு நற்செய்தியிலும், வாசிக்கிறோம்.

 மதத்தையும், குறிப்பாக, மதம் சார்ந்த மரபுகளையும் காப்பதற்கு, மனிதர்கள் நடுவே எழுந்துள்ள மோதல்கள் எண்ணிலடங்கா என்பதை வரலாறு நமக்கு அடிக்கடி நினைவுறுத்தி வருகிறது. "மதத்தைத் தவிர, வேறு எந்த காரணத்திற்காகவும், மனித உயிர்கள் பெருமளவு கொல்லப்படவில்லை" என்பது, நம் நடுவே பல ஆண்டுகளாகக் கூறப்படும் ஒரு கூற்று.
கணிதம், இயற்பியல், மற்றும் இறையியலில் அறிஞராகத் திகழ்ந்த பிரெஞ்சு நாட்டைச் சேர்ந்த Blaise Pascal அவர்கள் கூறிய சொற்கள் நம்மைச் சிந்திக்கத் தூண்டுகின்றன: "மனிதர்கள், தங்கள் மத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் செயலாற்றும் நேரங்களைத் தவிர, மற்ற நேரங்களில், அவர்கள், தீமையை, முழுமையாக, மனமுவந்து செய்வதில்லை."
யூத மதத்தின் உயிர் நாடியாக விளங்கிய ஒய்வு நாள் மரபை இயேசு மீறினார் என்ற காரணத்தால், யூத மதத் தலைவர்கள் நடுவே, இயேசுவை எவ்வாறு அழிப்பது என்ற ஆலோசனைகள் நிகழ்ந்தன.

ஒரு மனிதர் நல்லது செய்யும்போது, மாலையிட்டு மரியாதை செய்வதற்கு பதிலாக, கோபவெறி கொண்டு இயேசுவை என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்கிறார்களே, இவர்களெல்லாம் மனிதர்கள்தானா? என்ற கண்டனக் கேள்வி நமக்குள் எழ வாய்ப்புண்டு. தயவுசெய்து உடனே நீதி இருக்கையில் அமர்ந்து, தீர்ப்பை வாசித்துவிட வேண்டாம். வழக்கு என்று வரும்போது, இரு பக்கங்கள் உண்டல்லவா? இயேசுவின் பக்கம் நியாயம் இருப்பது வெட்ட வெளிச்சம். ஆனால், அவருக்கு எதிர்பக்கம் இருப்பவர்களுக்கும் ஏதாவது ஒரு காரணம் இருந்திருக்கவேண்டும். அடுத்த விவிலியத்தேடலில் மறை நூல் அறிஞர், பரிசேயர் ஆகியோரின் பக்கமிருந்து, ஓய்வுநாள் பற்றிய எண்ணங்களை அறிய முயல்வோம்.