Sunday, October 3, 2010

VIOLENCE OF LOVE அன்பின் வன்முறை

Domestic violence By Cate220

Everyday in Vatican Radio we prepare a programme called – Today in History. I have mixed feelings preparing this programme. The events from history have inspired me to write quite a few reflections. But most of the time when I look at historical milestones, my heart goes heavy seeing how human history has been written more with blood than with any thing else. Violence has found a permanent abode among human beings.
Human beings have given various responses to violence. Let us try and reflect on three of them. The first is the ‘an-eye-for-an-eye-and-a-tooth-for-a-tooth’ style response. Although we keep reminding ourselves that this is ‘old testament’ and an eye for an eye will make all of us blind, we still seem to believe that old is gold as far as this style is concerned. This style of tit-for-tat is practised even today. Here is a sample:

Saudi Arabia urged not to paralyze man
By QMI Agency
Last Updated: August 22, 2010 10:10am
A judge in the northwest province of Tabuk in Saudi Arabia has allegedly sent letters to hospitals in the country asking if they could sever a man's spinal cord as punishment for paralyzing another man in a fight two years ago… So far, one hospital had said it was possible to paralyze the man through a medical procedure.
The BBC reported that 22-year-old Abdul-Aziz al-Mitairy told local Saudi newspaper Oakz that the accused paralyzed him by stabbing him in the back with a cleaver two years ago and that the man confessed to his crime in front of the police. He was sentenced to seven months in prison without any legal assistance.
Amnesty International said there is a chance that the court would not go through with it, instead sentencing the man to prison, a fine or a flogging.

I had to rub my eyes to see whether the date was wrong… But, no. It was August 2010, very much our own times. I wish and pray that this sentence was not carried out. What was more disturbing to me was the way a hospital had responded to the query of the judge. I can understand a judge, a single person, who could have been swayed by wrong reasoning. But, to see that a hospital was trying to go along this way of thinking…? Wither human race?

The second response to violence is what we see in today’s first reading from the Prophet Habakkuk. Habakkuk lived around 650 years before Christ. It was a time of violence. Violence was suffocating human reasoning. Sounds familiar? Yes. As late as September 30, 2010, we were on pins and needles when Allahabad High Court was supposed to deliver the verdict on the disputed land in Ayodhya. The nightmarish days of December 1992 filled our memories. The last two decades have seen enough and more violence in India and elsewhere, unfortunately with a tinge of religion – not real, true religion for sure!
When such violence erupts and we have nowhere to turn to, the human mind turns to the ultimate refuge: God. Prophet Habakkuk turns to God and says:
How long, O LORD, must I call for help, but you do not listen?
Or cry out to you, "Violence!" but you do not save?
Why do you make me look at injustice? Why do you tolerate wrong?
Destruction and violence are before me; there is strife, and conflict abounds.
Therefore the law is paralyzed, and justice never prevails.
The wicked hem in the righteous, so that justice is perverted.
(Habakkuk 1: 2-4)
Every one of these words has come out of my mouth quite often. Every day when we open the newspapers or watch the news hour on TV, our minds raise these very same questions. The response of the Lord is given in today’s liturgy.
Then the LORD replied: "Write down the revelation and make it plain on tablets so that a herald may run with it. For the revelation awaits an appointed time; it speaks of the end and will not prove false. Though it linger, wait for it; it will certainly come and will not delay. (Habakkuk 2: 2-3) The second response to violence is: appeal to God and await his intervention. This waiting may take a long time; but, believe that IT WILL HAPPEN.

The third response to violence is what Jesus and many others have given. Most of them have given this response with their own lives. We have millions of examples. Recently when Pope Benedict XVI went to England, he attended a prayer service at Westminster Abbey. The west door of this great national monument has enshrined ten 20th Century Martyrs. I wish to draw attention to three of them: Archbishop Oscar Romero, St Maximilian Kolbe and Martin Luther King Jr. We know that all of them were assassinated for upholding love over hatred.
In 2004, a book was published with the title: THE VIOLENCE OF LOVE Oscar Romero, compiled and translated by James R. Brockman, S. J. This book is a collection of various quotes of Archbishop Romero. Here is a quote from the opening page of this book: “THE VIOLENCE we preach is not the violence of the sword, the violence of hatred. It is the violence of love, of brotherhood, the violence that wills to beat weapons into sickles for work.” (Oscar Romero, November 27, 1977)
When John Paul II canonised Maximilian Kolbe on October 10, 1982 he declared the saint as a martyr of charity and "The Patron Saint of Our Difficult Century". Martin Luther King Jr., also laid down his life for higher, nobler ideals of love and justice. He was very much inspired by the champion of non-violence – Mahatma Gandhi whose birthday we celebrated on October 2nd. In his honour, this day is marked as the International Day of Non-Violence.

When we talk of violence most often we think of the violence that happens in the public forum – political or other. The violence that happens in our homes, in the privacy of our houses - within the four walls, within closed doors are more numerous and much deeper. Violence against our domestic helpers, against children, against women, against aged parents… this list is long and its intensity deep. Since they don’t get news-status, they tend to increase day after day. Only when such cruelties go way beyond the limits they come to the public.

For a true Christian, in fact, for a true human being the one and only response to violence is the third type we reflected on today… the response of non-violence… or, if you prefer, the ‘violence of love’ (if properly understood). Is this possible? Yes. If only we have faith… In today’s Gospel Jesus says this: “If you have faith as small as a mustard seed, you can say to this mulberry tree, 'Be uprooted and planted in the sea,' and it will obey you.(Luke 17: 6)
Lord, increase our faith in all the noble human qualities.

Dear Friends,This homily was broadcast on Vatican Radio (Tamil Service). Kindly visit and keep in touch with us. Thank you.

ஒவ்வொரு நாளும் வத்திக்கான் வானொலியில் "வரலாற்றில் இன்று நிகழ்ந்தவை"களை அறிவிக்கிறோம். வரலாற்றில் நிகழ்ந்த அத்தனை நிகழ்வுகளையும் சொல்ல நேரமில்லாததால், ஒரு சிலவற்றைத் தேர்வு செய்து சொல்கிறோம். இந்த நிகழ்ச்சிக்காக வரலாற்றுப் பக்கங்களைப் புரட்டும் போது, மனம் பாரமாவதை அடிக்கடி உணர்ந்திருக்கிறேன். மனித வரலாற்றின் அதிகமான பக்கங்கள் இரத்தத்தால் எழுதப்பட்டுள்ளனவே என்று கவலைப்பட்டிருக்கிறேன்.
மனித வரலாற்றில் காணப்படும் வன்முறைகளுக்குப் பல வழிகளில் பதில் சொல்லப்பட்டுள்ளன. இன்றும் நாம் பதில்கள் சொல்லி வருகிறோம். வன்முறைகளுக்குப் பதில் சொல்லும் மூன்று வழிகளைச் சிறிது ஆழமாகச் சிந்திப்போம். கண்ணுக்குக் கண், பல்லுக்குப் பல் என்று வன்முறைகளுக்கு வன்முறைகளையே பதிலாகச் சொல்லலாம். பழிக்குப் பழி என்ற இந்த வழியை நியாயப்படுத்த, ‘முள்ளை முள்ளால்தான் எடுக்க வேண்டும்’ என்று சமாதானமும் சொல்லிக் கொள்ளலாம். ஒரு சில வாரங்களுக்கு முன் வாரம் ஓர் அலசல் பகுதியில் சகோதரி தெரேசா கூறிய அந்த நிகழ்வு உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம்.
சவுதி அரேபியாவில் இரு ஆண்டுகளுக்கு முன் 22 வயது இளைஞன் அசிஸ் அல்-மித்தைரியின் முதுகில் ஒருவர் கத்தியால் வெட்டியதால், அசிஸின் தண்டுவடம் பாதிக்கப்பட்டு, உடல் உறுப்புக்களின் செயல் இழந்துள்ளார். இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி, இவ்வாண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் வழங்கிய தீர்ப்பு அதிர்ச்சியைத் தந்தது. அசிஸைக் கத்தியால் வெட்டியவரின் தண்டு வடமும் அதேபோல் பாதிப்புக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு, அவரும் உறுப்புக்கள் செயலிழந்து வாழ வேண்டும் என்பதே அத்தீர்ப்பு. இது போன்ற தண்டனையை மருத்துவ முறையில் எப்படி செய்ய முடியும் என்று ஒரு மருத்துவ மனையும் ஆலோசனைகள் வழங்கியுள்ளது. நிகழ்ந்த வன்முறைக்கு நீதி வழங்குவதாக நினைத்து, அந்த நீதிபதி வழங்கியத் தீர்ப்பு வன்முறையை வளர்க்க ஒரு வாய்ப்பு.

வரம்புகளை மீறி வளர்ந்து வரும் வன்முறைகளுக்கு மனித நீதி மன்றங்களில் நீதி கிடைக்காது என்று கடவுளிடம் முறையிடுவது வன்முறைகளுக்குப் பதில் சொல்லும் இரண்டாவது வழி.... அபக்கூக்கு என்ற இறைவாக்கினர் எழுப்பும் முறையீட்டை இன்றைய ஞாயிறு வழிபாட்டின் முதல் வாசகம் நமக்குச் சொல்கிறது:
இறைவாக்கினர் அபக்கூக்கு 1 : 2-3
ஆண்டவரே, எத்துணைக் காலத்திற்கு நான் துணை வேண்டிக் கூக்குரலிடுவேன்: நீரும் செவிசாய்க்காதிருப்பீர்? இன்னும் எத்துணைக் காலத்திற்கு வன்முறையை முன்னிட்டு உம்மிடம் அழுது புலம்பவேன்: நீரும் எம்மை மீட்காமல் இருப்பீர்? நீர் என்னை ஏன் கொடுமையைப் பார்க்கச் செய்கின்றீர், கேட்டினைக் காணச் செய்கின்றீர்? கொள்ளையும் வன்முறையும் என் கண்முன் நிற்கின்றன: வழக்கும் வாதும் எழும்புகின்றன.

ஒவ்வொரு நாளும் நமது பத்திரிக்கைகளைப் பிரிக்கும் பொது, அல்லது தொலைக் காட்சியில் செய்திகளைப் பார்க்கும் போது நமது மனதிலும் இறைவாக்கினரின் வார்த்தைகள் தாமே எதிரொலிக்கின்றன.
அயோத்திப் பிரச்சனைக்கு அலகாபாத் நீதி மன்றம் தீர்ப்புச் சொல்வதற்கு முன் நம்மில் எத்தனை பேர் நிம்மதி இழந்தோம்? போபால் நச்சு வாயு விபத்தால் எத்தனை குடும்பங்கள் சீரழிந்துள்ளன? அந்த விபத்தில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு நீதியையே எள்ளி நகையாடிய ஒரு தீர்ப்பு என்று சொன்னோம். கந்தமால் பகுதியில் நடந்த வன்முறைகள், குஜராத்தில் நடந்த வன்முறைகள், மும்பையில் நடந்த வன்முறைகள் என்று நமது நீதி மன்றங்களில் நிரந்தரமாய் குடியேறிவிட்ட வன்முறைகள், நீதிக்கே புது இலக்கணங்கள் சொல்லி வருகின்றன. இலங்கையில் உள்நாட்டுப் போர் முடிந்த பின்னரும் தொடரும் வன்முறைகள், பாகிஸ்தானில் வெள்ளம் சூழ்ந்த நேரத்திலும் எழுந்த வன்முறைகள்... இப்படி வன்முறையிலேயே ஊறிப் போயுள்ளது உலகம். மனித வரலாற்றைப் பல்வேறு காலங்களாக நாம் பிரிக்கிறோம். நாம் வாழும் இக்காலத்தை வன்முறையின் யுகம் என்று குறிப்பிடத் தோன்றுகிறது. நமது நம்பிக்கையைக் குழி தோண்டி புதைக்கும் வன்முறைகள் தானே இவைகள் எல்லாம். வன்முறைகளுக்கு விடை தேடிய இறைவாக்கினருக்கு இறைவன் தந்த பதில் இது:
இறைவாக்கினர் அபக்கூக்கு 2 : 2-4
ஆண்டவர் எனக்கு அளித்த மறுமொழி இதுவே: குறித்த காலத்தில் நிறைவேறுவதற்காகக் காட்சி இன்னும் காத்திருக்கின்றது: முடிவை நோக்கி விரைந்து செல்கின்றது. ஒருக்காலும் பொய்க்காது. அது காலந்தாழ்த்தி வருவதாகத் தோன்றினால், எதிர்பார்த்துக் காத்திரு: அது நிறைவேறியே தீரும்: காலம் தாழ்த்தாது. இதை நம்பாதவரோ உள்ளத்திலே நேர்மையற்றவராய் இருப்பர்: நேர்மையுடையவரோ தம் நம்பிக்கையினால் வாழ்வடைவர்.
இறைவனிடம் முறையிட்டு, அவரது நீதிக்காகக் காத்திருப்பது; காலம் தாழ்த்தினாலும் இந்த நீதி கட்டாயம் வரும் என்று நம்பி வாழ்வது வன்முறைக்கு நாம் பதில் தரும் இரண்டாவது வழி.

வன்முறைகளுக்குப் பதில் சொல்லும் மூன்றாவது வழி, இயேசு சொன்ன, பல உயர்ந்த உள்ளங்கள் சொன்ன, வள்ளுவர் சொன்ன வழி: “இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர் நாண நன்னயம் செய்துவிடல்”.
நீதிக்காக குரல் கொடுத்து, அதன் விளைவாக, 1980ம் ஆண்டு, மார்ச் 24ம் தேதி திருப்பலி நேரத்தில் தன் உயிரைக் கொடுத்த பேராயர் ஆஸ்கர் ரொமேரோவின் கூற்றுக்கள் அடங்கிய ஒரு புத்தகம் 2004ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. புத்தகத்தின் தலைப்பு: ‘அன்பின் வன்முறை.’ (THE VIOLENCE OF LOVE Oscar Romero. Compiled and translated by James R. Brockman, S. J.) இந்நூலில் காணப்படும் பேராயர் ரொமேரோவின் கூற்றுக்களில் ஒன்று இது: நான் பறைசாற்றும் வன்முறை கத்தியைச் சார்ந்ததல்ல. வெறுப்பை வளர்ப்பதல்ல. அன்பைச் சார்ந்தது. இந்த வன்முறையால் அழிவுக்குப் பயன்படும் ஆயுதங்கள், ஆக்கப்பூர்வமான பணிகளுக்குப் பயன்படும் கருவிகளாக மாற்றப்படும்.

லண்டனில் மிகவும் புகழ் பெற்ற Westminster Abbey என்ற கோவிலின் முகப்பில் இருபதாம் நூற்றாண்டு மறை சாட்சிகள் என்று பத்து பேரின் உருவச் சிலைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இவர்களில் ஒருவர் பேராயர் ஆஸ்கர் ரொமேரோ. இந்தப் பத்து பேரில் ஒருவராக அக்கோவில் முகப்பை அலங்கரிக்கும் மற்றொருவர்... கைதி எண் 16670. வன்முறைக்கு அன்பால் பதிலளித்தவர்களில் ஒருவர் கைதி எண் 16670. திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான்பால் 1982ல் இவரைப் புனிதராக உயர்த்தியபோது, 'வன்முறையால் துன்புறும் நம் காலத்திற்குப் பாதுகாவலர்' "The Patron Saint of Our Difficult Century" என்று இவரைக் கூறினார். அவரது இயற்பெயர் மாக்சிமில்லியன் கோல்பே. பிரான்சிஸ்கன் சபை குரு கோல்பே, நாசி அராஜகத்திற்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தவர். தனது பிரான்சிஸ்கன் மடத்தில் ஆயிரக் கணக்கான யூதர்களுக்கு அடைக்கலம் தந்தவர். எனவே நாசிகளால் Auschwitz வதை முகாமில் அடைக்கப்பட்டார். தன்னைச் சுற்றிலும் அழிவையும், வன்முறையையும் கண்ட கோல்பே, கூட இருந்த கைதிகள் மத்தியில் நம்பிக்கையை வளர்க்க பெரும் முயற்சி செய்தார். 1941, ஜூலை மாதம் வதை முகாமிலிருந்து பல கைதிகள் தப்பித்தனர். எனவே மீதம் இருந்த கைதிகளைக் காவலர்கள் வளைத்தனர். தப்பித்த ஒரு கைதிக்கு பத்து கைதிகள் சாக வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தனர். அப்போது, அங்கு சாவதற்கு குறிக்கப்பட்ட ஒரு குடும்பத் தலைவனுக்குப் பதில் குருவான கோல்பே தான் சாகத் தயார் என்று முன் வந்தார். அவரை உணவின்றி அடைத்து வைத்தனர். 1941 ஆகஸ்ட் 14 அவர் பட்டினியால் இறக்கவில்லை என்பதை அறிந்து, அமில ஊசி மூலம் அவரைக் கொன்றனர். இரவும் பகலும் வன்முறைகளின் மத்தியில் வாழ்ந்து வந்தாலும், வன்முறைக்குப் புனித கோல்பேயின் பதில் அன்பு ஒன்றே. நாசி வதை முகாமில் வன்முறையின் பல கோர வடிவங்களைக் கண்டு வந்த பல கைதிகள் குருவான கோல்பே மிகுந்த அமைதியுடன் இறந்ததைக் கண்டு கடவுள் மீதும், மனித குலத்தின் மீதும் தங்கள் நம்பிக்கை மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது என்று கூறியுள்ளனர்.

இச்சனிக் கிழமை காந்தி அடிகளின் பிறந்த நாளை நினைவுகூர்ந்தோம். இதே நாள் அகில உலகமெங்கும் அகிம்சை நாளாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. காந்தி அடிகளின் கூற்றுக்களில் பல வன்முறைக்கு அன்பை, பொறுமையைப் பதிலாகத் தரக்கூடிய மூன்றாம் வழியை வலியுறுத்துகின்றன.
"வன்முறையற்ற அகிம்சை என்பது நாம் உடுத்தும் சட்டையைப் போல வேண்டும்போது பயன் படுத்தும் கொள்கை அன்று. நம் வாழ்வின் அடித்தளமாய் இருப்பது அது."
“Nonviolence is not a garment to be put on and off at will. Its seat is in the heart, and it must be an inseparable part of our being.”
“தற்காலிகமாய் நன்மை விளைவிப்பதைப் போல் தெரிந்தாலும், வன்முறை நிரந்தரமாய் தீமையை மட்டுமே விளைவிக்கும். எனவே, அதை நான் வன்மையாய் எதிர்க்கிறேன்.”
“I object to violence because when it appears to do good, the good is only temporary; the evil it does is permanent.”

வன்முறைகளைப் பற்றி நினைக்கும் போது, அரசியல் மற்றும் பொது வாழ்வின் வன்முறைகள் மட்டுமே நம் கண்களில் அதிகம் தெரியும். நமது செய்திகளிலும் இவைகளே அதிகம் பேசப்படும். ஆனால், நமது இல்லங்களில் ஒவ்வொரு நாளும் நடக்கும் வன்முறைகள் மிகவும் கொடுமையானவை. நமது இல்லங்களில் பணி புரியும் பணியாளர்கள் மீது காட்டப்படும் வன்முறைகள், குழந்தைகள் மீது காட்டப்படும் வன்முறைகள், பெண்கள் மீது காட்டப்படும் வன்முறைகள், வயது முதிர்ந்தோர் மீது காட்டப்படும் வன்முறைகள்... இந்தப் பட்டியல் வெகு நீளமானது. இந்த வன்முறைகள் வெகு ஆழமானவை. இவைகள் பெரும்பாலும் நான்கு சுவர்களுக்கு மத்தியில் மெளனமாக சகித்துக் கொள்ளப்படும் வன்முறைகள். இவைகள் செய்திகள் ஆகாததால், ஒவ்வொரு நாளும் அதிகமாகி வருகின்றன.
வன்முறையின் பல வடிவங்களை உலகில் வளர்த்து வரும் வெறுப்பு வேதாந்தங்களுக்கு மத்தியில் நம்பிக்கையைக் கைவிடாமல், நன்மையை, உண்மையைப் பின்பற்ற இறையருளை வேண்டுவோம். இந்த நம்பிக்கை கடுகளவே இருந்தாலும், மலைகளையும் மரங்களையும் பெயர்ந்து போகச் செய்யும். வெறுப்பு எனும் கோட்டையை தகர்த்து விடும். அன்பு அனைத்தையும் வெல்லும். தொடர்ந்து நம்புவோம். வன்முறைக்கு அன்பை பதிலாக வாழ்ந்து காட்டுவோம்.

இந்த நிகழ்ச்சியை வத்திக்கான் வானொலியின் தமிழ் ஒலிபரப்பில் கேட்டுப் பயன் பெறவும், உங்கள் கருத்துக்களைக் கூறவும் அழைக்கிறேன். வத்திக்கான் வானொலியின் இணையதள முகவரி:

No comments:

Post a Comment